İntihar bir kaçış mı?

Sporu çok uzun zamandır yapıyporum. Fiziki görüntüm çok iyi, giyimdir, bakımdır, iş/güç, kariyer
vs. Gaayet iyi. Tipte orta ya da tipsizim (iğrenilecek kadar değil).. giyim tarzımı ve parfümlerimi çoğu insan çok beğenir
Ama ne yapsam hayat boyu yalnız kaldım. Hep rededildim. Kimden hoşlansam olmadı.. Beynini kadın ile yemiş, erkeğe selam bile vermeyen kadın görünce keninden geçen erkekler dahil seviliyor, kendine bakmayan, şişman/zayıf, bakımsız veya aile geçindirecek kapasitesi olmayan tenekeler bile seviliyor. Artık çok zoruma gidiyor. Kafamı duvarlara vurup ölesim geliyor o kadar zoruma gidiyor. 29 yıldır b*k gibi hayatım oldu yalnızlıktan. Geleceğe dair en ufak bir beklentim planım yok. Mesela şu an neden yaşıyorum? Bilmiyorum.. Daha ne kadar yaşarım bilmiyorum. Dediğim gibi çok ağırıma gidiyor bu durum. Belkide ölmem gerek.. hep rededilmenin ve yalnız kalıp aşağılanmanın acısını artık kaldıramıyorum. Aylardır günde saatlerce düşünüyorum. Düşünmekten midem vw başım ağrıyor sürekli o kadar gururum kırıldı. Psikolog vs ile görüşüyorum ama yok.. hergün ağlamaktan gözaltım morarmaya başkadı. Ölümü in kıyısında gibiyim. Sürekli ölmeyi düşünüyorum
Ne dersiniz?
İntihar bir kaçış mı?
Cevapla