İntihar kurtulmak mı?

Hep değer görmek istedim, sevdiğim birisi olsun istedim.. Boş durmadım, spor yaptım, iyi derece latin dansları öğrendim, sosyal olmaya çalıştıp hep. Fakat kimden hoşlansam olmadı.. hep rededildim. Bakıyorumda tek derdi bacağının arası olan, kendine dahi bakmayan adamlar sevgili bulup seviliyor.. Ben ise kendimi yırtsam olmadı. Zaten çevrede kalmıyor iş hayatına atılınca.. Hep red red insanda özsaygı azalıyor.. Artık anlıyorum hep yalnız kalacağımı ve hep içten içe üzüleceğimi.. Hep üzüleceksem ve robot gibi devam edeceksem hayatın ne anlamı var? Hayata dair bir beklentim kalmadı sayılır zaten. Birde ağzım laf yapmıyor. Ailrm üni'ye kadar sürekli aşağıladı sürekli azarladı evden çıkarmadılar.. 18 kadar böyle olunca biraz durağan ağzı laf yapamayan birisi oldum. Söylediğimde bunu ailrme umursamadılar bile.. Belkide normal bir çocukluğum olsa böyle olmadım. Hikayem sanırım böyle bitecek. Gözlerim doluyor, hiç yaşayamadım hayatımı 

Güncellemeler
+1 yıl
Çirkindim (yüz olarak) ondan hep rededildiğimi düşündüm. Bende iyi bir estetik cerraha gittim birden fazla estetik oldum. Sonra hayatımı değiştirdim. İşimi, gittiğim kursları ve hatta yaşadığım semti.. Yine hoşlandıklarıö redetti.. Beni beğenecek diye bir kaide yok.. Ama insanın onuru çok kırılıyor.. Ailem sürekli okul/ec/azarlama aşağılama şeklinde davrandı.. Sürekli ama sürekli azarlanırdım.. Hiç yüzüm gülmezdi.. dolasıyla öyle ağzı iyi laf yapan birisi kızların istediği hibi olamadım.
İntihar kurtulmak mı?
Cevapla