Herhangi biri veya olayı unutmak imkansız ama tesirinden kurtulmak zor mudur?

Tıpkı F. Nietzsche'nin önce en yukarı uçmak gerektiğini söyleyip, sonlara doğru uçurumun en dibine atlamayı öğütlediği gibi oldu. Güzel ve yerinde bir örnek bu Shakespeare'in diğer örneği.
Shakespeare'in bu iki örneğini sentezlersek ortaya yine bir paradoks çıkar. Nasıl unutulurdan ziyade, nasıl dindirilmesi gerektiğini bulabilir kişi.

Önce olayın niçin tesir ettiğini, neden bu kadar derin olduğunu düşünmek veya o kişiye aşina olma nedenini iyi bilip kendimizi tanımak bir başlangıç olur. Başlangıç en önemlisidir.

Kabulleniş, başka kabullenişlerin önünü açar.
Orada kendine ait paydaları almaktan çekinmemelisin, bu kabulleniştir. Diğer kabullenişin kolaylaşması olayı da; bir şeyin bitmiş olduğunu daha rahat kavrayabilmekte. Bunu kavramak acı bir zamana eşlik etse de, çok geç olmadan yeni bir başlangıç için küllerinden yeniden doğarsın ve hikayenin sonunu iyi yazmaya odaklanırsın. Önce sağlam bir kefede kendimizi tartmak ve korkmadan olanı almamız ve kabullenmemiz, bundan da utanç duymamamız gerek ve ancak o zaman vicdanımıza hürriyet, olasılıklara kesinlik sağlayarak yeni bir yol çizeriz.
Seni geçmişe bağlayan tek şey derinlerindeki olasılıkların en ufağıdır.

Güzel bir zamana her zaman değer. Rica ederim.
Anlaşılabileceğini düşündüğün bir arkadaşın yok sanırım ve bu konu da biraz anlaşılabilmekle alakalı olmalı. Tabi bu tesirin hangi konuyla alakalı olduğunu tahmin edemem, belki o başka bir sorundur. Benim anladığım kadarı biriyle alakalı etki olduğuna yetebildi.
Yakın bir zaman insan üzerinde ancak bu derece iç yakan kelimeleri türetebilir. Bunu anlayabilirim.
Dipte olacağın zamanlar bununla sınırlı kalmayabilir ama, gücünü alt edecek şeyler neden bir olaya ve bir insana bağlı kalsın ki. Öyleymiş gibi davranmak bastırmaktır. Baskı kafanın içinde yankılanır, sence buna gerek var mı ki? Kim neden seni, bunun aksine olduğun için yargılayıp aşağılasın ve gerçekten 'Kim' diyebilmekte önemlidir. Hepimiz böylesine şeyler yaşayabiliriz. Senden anlayabildiğim kadarıyla, duygularını kontrol edememe sebebinde eski bir eksiklik bir açlık yatıyor. Kendi hakkında kendini yanıltmak mümkün değil mi? Neden bir kaç müsebbip senin ne olduğuna karar versin ki?

Tabi ki olur. Sadece şu sırada bir şeyler hazırlamam gerekiyor ve biraz sonra gelip mesaja cevap verebilmem mümkün olacak. Şimdi soruyu beğeneceğim ve birazdan döneceğim

EiG için teşekkürler