Ben 15 yıllık hayatım boyunca yani şu anda 30 yaşındayım bunun 15 yılda çocukluk dönemi olarak saydığım için yıl olarak saymadım, 30 yıllık hayatım boyunca o kadar çok aşk arayan bir insan beni sevsin diye hayatına almadığı kadın erkek kalmayan insan gördüm ki hepsinde hüsrana uğramış insanları çok gördüm. Benim bir arkadaşım vardı okul döneminde çok insanla daldan dala sevgili olarak yaşadığını ve flört ettiğini gördüm ve en son sırf ailesinden uzaklaşmak için birisini sevdiğini sanarak evlilik yaptı ve hayatını aldığı kişi sağlam kendisi de bedensel engelli olduğu için ve senelik hayatını gereksiz bir insan yüzünden ve gereksiz çabaları yüzünden heba etmiş olduğunu gördüm, bundan dolayı nasip kısmet diye bir gerçek vardır İnsanlar bazen nasip kısmet Kader boyutlarını inanmak nasibini beklemek yerine zorlamak peşinde oldukları için mutsuz huzursuz bir şekilde yaşıyorlar. Şahsen benim gerçek hayatta bir sevgilim olmadı yani buradaki öyle yazdıkları gibi durumlara hiçbir şekilde yaşamadım mesela ben bedensel engelliyim kendimi hiçbir şeyden soyutlamadım, ama birçok şeyden mahrum kaldığım zamanlar olmuştur, ama hayatıma bir insan alacağım illa ki onunla beraber olacağım diye bir çaba içerisine girmedim çünkü ben her zaman için aşk ilişkilerinde olsun sosyal hayatımda olsun, ilerisi nin bana ne getireceğini hesap ederek bir şeyler yaşamayı tercih ediyorum.
Bence insanlar aşkı aramak yerine kendilerini bu kadar zorlamak yerine birazcık hayatın akışına bırakarak yaşasalar hiçbir sinir stres olmaz, hayır şunu anlam veremiyorum illaki hayatımızda birisi olması neden sanki hayatım bir kuralı sanki o olmadıktan sonra hayat yaşanmıyor gibi bir tavır içerisine giriyoruz, bu dünyaya gelen her insanın bir sevgilisi olmasa ya da hayatına birisinin girerek evlilik yapmak gibi bir zorunluluğu yok Allah'ın nasibi ne kaderini kısmetini insanın ne zaman nerede yazacağız ve kimle yazacağı sadece onun bilgisindedir. Elbette bunun sebeplerini yakışmak demesi gibi ne beklemek gerekir, kendini paralamak yerine belli sebeplere yapışmak yani dua etmek düzgün bir insan olmasını istemek ve beklemek en güzelidir. Çünkü bazen sizin güzel dediğiniz duygular sizin felaketimiz olabilir.
Oturup beklersen hiç kimseyi de bulamazsın hiç kimse de gelip seni bulmaz. Özellikle erkekler için böyledir. Kadın ilk adım atmaz falan demiyorum ama yaşadığımız toplum böyle. Bir erkek istediği kadar beklesin gelip bir kadın direkt olarak açılmaz, belli eder ama açılmaz. Bunun için 4-4'lük değil 10-10'luk falan olmak gerek. Onun dışında etrafına sen bakacaksın, insanları tanıyacaksın. Diğer türlüsü imkansız.
Aşk için hiç bir şey yapmaya gerek yok o seni ne zaman nerde çarpmak isterse gelir bulur. Zombiden bile kaçabilirsin ama aşktan asla.. En kötüsü de kaçamadığın o duygu yanlış adama düşerse... Sen onu seversin o onu diye zincirleme kazanın kurbanı olursun.
Valla sen aradığını sanırsın ama gozun görmez , bekliyorum sanırsın ama çoktan hayatına girmiştir bı şekilde. Yani diyeceğim o ki, her an gelecek gibi sabırsız, hiç gelmeyecek gibi sabırlı olmak lazım :)