Kocamı sevmiyor muyum, sadece kırgın mıyım yoksa soğudum mu kestiremiyorum? Nasıl anlayabilirim?

Sırf iki hissi de yaşarım diye emin değilim.
Varlığı belli bile değildi de derim.
Ya maddi olarak, onsuz zorlanıyorum da derim.
Bir de, çocuğum olduğunda ondan iyi babalık yapabilecek biriyle karşılaşır mıyım düşüncesi var şu anlık.
Özel hayatımız zaten yok evlendiğimzden beri.
İktidarsız mı ne

Ben Uzaktayken, şehir dışındayken merak etmiyor, zaruri dışında mesajlaşmıyorken, yanındayken evden markete çıkarıyor anca kendi olmadan elektrikli scooterıma bindim diye, annemi aradı sözümden çıkıyor, evlilik biter diye

Yanımdayken sosyal mecralarda kendisi 'iş için' çevre edinirken, benim profil foto koymamı bile güya kıskanıyor. Ama bence bencillik ve dışarıda dönen kötülüklerin uzağında mıdır emin değilim.
Kendine güvenen eşine de güvenir

Cok mantiğinla bakmışsin. Duygusal olarak ozler, yaninda ister misin ona bak. Bunu hissedemiyorsan sen oldukca sogumussun. Yazdiklarindan da görunen bir belirsizlige düsmemek icin birakamiyorsun gibi.

Ama maddi istediğimde gönderiyor sağolsun.
Evde de bana bol bol vakit var.
İlgisi yok, sohbeti yok ama bana zaman var.
vicdan yapıyor bazen pişman oluyor buna. Ve tatmin edemeyişine

Amalarin daha zayif galiba. Ne mutlu, ne seviyor gibi değilsin. Böyle gitmemeli.

Tespitlerin realist ve yerinde.

Mesleğim şu an elimde olsa, ayrılırdım diyorum.
Ama ayrılır ayrılmaz, birini bulmaya çalışmayacağım için, maddi olarak kendimi çevirecek ve bir yandan okulumu okuyabilecek kadar maddi imkanım olsa, ayrılırdım diyorum

Haklısın. O zaman iyi yonlerini görmeye ve gelistirmeye calısmalısin.

Sen de haklısın her bir yorumun çok yerindeydi. Bir dönem 3,5 ay ayrı kaldık, boşanmanın eşiğinden döndük.
İçimde aşk, sevgi kalmış mı...
Aşk değil de
Sevgi her insan kadar.
Normal bi akrabamı sevdiğim kadar.
Ki kin tutamam, küstüğümü kırıldığımı bile unutup konuşmaya başlayan, kırıldığını sonra hatırlayan biriyim.

Boşansam, ne zaman evlenirim...
Belki de evlenmem...
Her şey kocaman boşluk.
Yani elimde sevdiğim işi yapıyor olsam beni hiçbir şey korkutamaz da.
İftira atılmasın, sağlığım yerinde olsun, aileme yakın olayım...
Yalnızlığımı da severim ben

Sosyalliği gezmeyi yürüyüşü eğlenceyi de 😊😊

Muhtemelen sadece alışmışlık kalmıştır. Yapabileceğin bir iş varsa iş ara sessizce, ya da bir konuda kendini yetiştir çalışabilmek adına. Daha gençsin, yeni bir başlangıç yapabilirsin eğer inanırsan.

Tam dediğin kaldı.
Ama kendime alışacak başka meşguliyetler hobi ve uğraş bulduğumda bu da gider.
Arada güzel bir anının fotosunu gördüğümde bi hüzün olabilir.
Eğer zor bir hayat yaşamıyorsam, o da geçer.

Bir ayrılık denemesi yaşamıştık dedim ya.
Editörlük... Fotoğraf... Söz veya blog yazarlığı vs yi profesyonel iş isteyebileceğim kadar geliştirmediğim için hayıflanmıştım bi.

Ama olanların, ayrılık denemesinin çevremde farkındaydı galiba, ya da tahmindi sadece...
2-3 kişiden , (durumları da iyi bekar ve gençler) evlenme yoklaması aldım.
Biraz evet gibi olsaydım, bırak gel denileceğinden emindim.
Ama ayrılık veya boşanma sonrası zaten insan bi kendiyle kalmalı bence önce.

Biz yıllardır normal özel hayatı olan bir çift olamadık.
O isteksiz mi, güçsüz mü yoksa sağlık problemi falan mı var bilmiyorum.
Ama O bunu ya biliyor ya da sorunun ne olduğunu öğrenmek istemiyor.
Bir de üstüne (özel hayatı boşverip) çocuk için gerekirse tüp bebek tedavisi almam gerektiği konusunda kararlı

Anlaşılan sizde fikir alışverişinden çok onun istedigi ya da istemediği durumlari var. Böyle ilişkinin iyiye gitmesi zor. Ayrılık denemenizin sonucu senin icin olumlu bir gelişme olmadiysa mecburi bağlar olusturmamalı aslında. İşin zor, kolaylıklar diliyorum.