Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Kadın Emeği 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
Merhabalar 29 yasindayim , Şu an 19 haftalik hamileyim bebegimi aldirmayi cok dusundum yalan degil cok kez aklimdan gecirdim , plansiz bir gebelik ama cesaret edemedim hep vazgectim kiyamadim iyi mi yaptim bilmiyorum onu cok istiyorum simdiden bi parcam oldu.
Ben daha once Nisan attim uzun bi iliskim olmustu yani. Sonra esimle tanistim ve hemen evlenmek istedim uzadikca isin sarpa sardigini biliyordum cunku. Aslinda onceden "uzaktan" taniyordum hem kibar hem yakisikli hemde varlikli bi aile uyum saglarim sandim ama degilmis ben cok mutsuzum.
Bazen bu yasimda bile ailemin evinde yasadigim gunlere donmek istiyorum orada cok mutluyduk.
Şu an surekli bir kaos hali esimin , annesinin ozellikle babasinin surekli hayatima karismasindan biktim. Kocamin tavirlarindan hic hoslanmiyorum bir kere ayni egitim seviyesine sahibiz hatta ben daha egitimliyim daha iyi bir universitede daha iyi bir bolumde okumama ragmen sanki kendisi daha kariyerli gibi davraniyor sadece daha rahat imkanlardaymis aile sirketinde daha iyi unvanlarda calismis, calisiyor...
Daha fazlasida var kibar ve elit gorunme cabasinin harici aşırı kıskanç , abartı derecede boğucu ve gun icerisinde yuz kez arar , atiyorum bi avm ya da marketteyim ona haber vermeden cikarsam aksam evi yikiyor resmen...
Aileme mutluyum diyorum arkadaslarimada ama degilim Şu an calismiyorum evlenmeden once calisiyordum meslek sahibi olsamda is bulma suresi, gebelik suresi, sonrasi dogum v. s Şu an tek basima bi gelecek kuramam cocuguma kursam da eksik kalacak ne kadar hesap edersem edeyim plan yaparsam yapayim isin icinden cikamiyorum.
Ben daha once Nisan attim uzun bi iliskim olmustu yani. Sonra esimle tanistim ve hemen evlenmek istedim uzadikca isin sarpa sardigini biliyordum cunku. Aslinda onceden "uzaktan" taniyordum hem kibar hem yakisikli hemde varlikli bi aile uyum saglarim sandim ama degilmis ben cok mutsuzum.
Bazen bu yasimda bile ailemin evinde yasadigim gunlere donmek istiyorum orada cok mutluyduk.
Şu an surekli bir kaos hali esimin , annesinin ozellikle babasinin surekli hayatima karismasindan biktim. Kocamin tavirlarindan hic hoslanmiyorum bir kere ayni egitim seviyesine sahibiz hatta ben daha egitimliyim daha iyi bir universitede daha iyi bir bolumde okumama ragmen sanki kendisi daha kariyerli gibi davraniyor sadece daha rahat imkanlardaymis aile sirketinde daha iyi unvanlarda calismis, calisiyor...
Daha fazlasida var kibar ve elit gorunme cabasinin harici aşırı kıskanç , abartı derecede boğucu ve gun icerisinde yuz kez arar , atiyorum bi avm ya da marketteyim ona haber vermeden cikarsam aksam evi yikiyor resmen...
Aileme mutluyum diyorum arkadaslarimada ama degilim Şu an calismiyorum evlenmeden once calisiyordum meslek sahibi olsamda is bulma suresi, gebelik suresi, sonrasi dogum v. s Şu an tek basima bi gelecek kuramam cocuguma kursam da eksik kalacak ne kadar hesap edersem edeyim plan yaparsam yapayim isin icinden cikamiyorum.
