Korkarım evet ama bu detaydaki gibi acaba aldatır mı ya da terk eder mi düşüncesiyle ortaya çıkmıyor bence. Zaten bu düşüncelere kapılan kişi de ilişkiyi hem kendine hem de karşısındakine zehir eder düşüncesindeyim.
Korku zaten bunları getirir. Korku bizlere şüphe getirir ve şüphelerimiz üzerine korkarız. Sonuçta kaybetmek derken insan nasıl ve neden kaybedeceğini düşünür eğer korkuyorsa bir nedeni veya sebebi vardır
Vardır ama kaybetme korkusunun da neden kaynaklandığı önemli. Kırmaktan korkarsın, hata yapmaktan korkarsın, elinde olmayan 3. nedenlerden korkarsın ama acaba beni aldatır mı diye korkarsan o hem kendine hem de sevdiğin kadına olan güvensizliğinin işaretidir diye düşünürüm ben.
Mutluluğumu tek bir kişiye hiçbir zaman bağlamadım. Tabi bunu çoklu flört manasında demiyorum. Ailem ve sevdiğim dostlarımı da mutluluk çemberimin içine alıyorum. Bu yüzden açıkçası kaybetme korkusunu pek yaşamıyorum. Kimseyi hayatımın merkezine almıyorum. İlişkimde de sevdiğim kişinin gitme ihtimalini hep aklımda bulunduruyorum ve fazla bağlanmıyorum. Gitmek istiyorsa kapı orada, hayat devam ediyor kafasındayım.
Kaybetmekten endişe duymak başka bir olay ihanete uğramaktan endişe duymak başka.. Ihanetten kuşku ediyorsam zaten o insana güvenim bitmiş demektir kaybetmekten korkmam o saatten sonra direkt hayatımdan çıkarırım. Onun haricinde zaten normal güzel giden bir ilişki varsa ortada korkum da olmaz. Güzel severim karşımdaki insanı o sebeple aynı şeyi karşıdan da beklerim hepsi bu. Keyifli geceler
Evet çünkü tek sığınağını bulmuştur. O limandan ayrılmak istemez insan. Korkmasam zaten aşık da olmam. Aşkın kendisi korkmaktır bence. Cesaret ister. Yürek ister.
Aşk korkmak demek değildir. Aşk korkusuzluk demektir. Sana korku yaşatan bir ilişki seni asla huzurlu etmez. Korku sana yapmayacağın şeyleri yaptırabilir.
Şimdi şöyle; eğer o kişi beni aldatıyorsa veya başkası için terk ediyorsa zaten ben onu değil, o beni kaybetmiştir. Ben birini kaybediyorsam, bu benim kendi hatam yüzünden olur. Ben çok sevdiğim şeyleri veya kişileri ne kadar kaybetmekten korksam da asla belli etmem. Belli etmenin de vermiş olduğu tecrübeye dayanarak yapmaktan hoşlanmadığım bir şey. Çünkü belli edince daha temkinli olunuyor ve bu insanı bazen istemdışı hatalara zorluyor, üzerinde fazla durup, çok kafa yorup "aman sen ne istersen o olsun" veya "böyle yaparsam daha mı iyi olur" vs gibi düşünceler beyin kemirir.. Yani bir kere bunu yapabilmem için aşktan kör olmuş olmam gerekiyor sanırım. O yüzden, korksam da belli etmeme taraftarıyım. Gitmek isteyeni zorla tutamayız natice'de.. Kalan sağlar bizimdir. :d
Eskiden korkardım ama şimdi korkmuyorum. Çünkü içimde hep kendime bir yalnızlığımın olduğuna da hazırladım. Bazı durumlar insanı buna itiyor. O yüzden ne kadar seversek sevelim bazı durumlar insanı kaybetmekten korkmaya değil de kaybedilmekten korkmaya itiyor.
Korkunun kendisi çok uçlarda yaşanmadığı sürece iyi bir duygudur bence. Sevgiliyi kaybetmekten korkmak için de bu geçerli. Kaybetmekten korktuğun şeyin değerini bilirsin. Ama dediğim gibi uçlarda olmamalı. Aksi halde insan ne kadar kaybetmekten korkarsa o kadar çok hata yapabilir ya da bazen olmadığı bir insan gibi davranıp o ilişkiye zarar verebilir en azından kendim böyle deneyimledim...
Güven kaynaklı korkularım olmaz, aldatma vs gibi. Güvenmediğim biri hayatımda olmaz. İkimiz kaynaklı veya elde olmayan sebeplerden dolayı kaybetmekten korkarım elbet, birini sevmeye başladığınızda bu duygu beraberinde geliyor.
Kaybetmek istemem elbette ama bunu korku haline gelecek kadar büyütmem içimde. Her şey olması gerektiği şekilde ilerliyor zaten ben olumsuzlukları düşünüp huzursuz olmak yerine mutluluğun tadını çıkarmaktan yanayım.
çok korkarım hatta sevdiğim kişiden ilk karşılık alamadığımda asla profilinden çıkmıyordum ödüm kopuyordu biri kapıcak diye ben kaptım ama olsun şimdi de elimden alırlar diye korkuyorum
Hayır neden korkuyum ki o beni kaybetmekten korkuyor mu hayır bende kaybetmekten korkmam asla gidene kapı kalana canım feda hayat bana ondan ibaret değil biri gider biri gelir hayat bu