Belirli bir yaşa gelince evlenmeye mecbur kalırsınız. Tek başına yaşamak isteyene kötü gözle bakılır. Ailesinin yanında yaşayana evde kalmış derler. Evlenseniz başka bir dert. Sabahtan akşama kadar mesai yetmiyor gibi bir de evin yemek-çamaşır-temizlik işleri sizdedir. Arada bir yemek masasını toplayan ya da koltuğu buradan alıp şuraya koyan bir kocanız varsa, şanslı sayılırsınız.
Erkekler olarak biraz daha sorumluluk alsak ve sevgimizi sadece sözle değil, davranışlarla da göstersek iyi olmaz mı?
Evlensem bile ömrüm boyunce tek bir erkege hayatımı adamak zorunda değilim kimsenin karısı ya da annesi olmak için dünyaya gelmedim aile evinde olma sebeplerinden birisi ekonomik özgürlüğünün olmaması olursa kimseyi ilgilendirmeyen bir karar verip kendi evime cikabilirim herkese de kendi namusuna bakmasını tavsiye rderim ki bunun namusla alakasi yok evlenmeden seks yapabilirim evlenmeyi bekleyebilirim istediğim gibi guyinirim ki hayatımdaki insan giyimime karışmaya yeltendigi an artık hayatımda olmaz şimdilik aklıma gelenler bu kadar teşekkürler.
Ayrıca o eve ekmek getirmek erkeğin görevi değil kendi karnını doyurmaya yeltenmegecek kadar ahmak ve kolumdaki altınla evimdeki koltuk takımıyla ovunecek kadar ahmak değilim o evde yaşayan 2 kişinin sözü de geçer nasıl ev geçindirmek erkeğe görev değilse ev işi ve diğer kadına yüklenen hiçbir tabuyu kabul etmem ve ne yapılması gerekiyorsa beraber yapılacağını o evde çift olmaya karar vermeden belirlerim kimse kismenin mali, kölesi, bakicisi değildir.
Biri çok güzel yazmış, cahil toplumlarda kadın olmak zor diye. Yani şu yaşıma gelene kadar düzgün bir aile hayatı yaşamış olan ben bile bir çok şey yaşadım. En basitinden dede malı ele gitmez diye o memleketteki çok sevdiğim eski evlerden bize vermediler. :')) Sulak arazi de vermediler babama. Hayalim, onlar vermese bile ben alacağım o evlerden bir tane, kimin olduğunun önemi yok, yeniden düzenleyip her yerini, orada yaşayacağım. Erkek çocukları var da onların ne oldu sanki diyesim geliyor, o evler, o bahçeler bomboş. İnsanlar bir marifet sanıyor erkek çocuğa sahip olmayı, asıl marifetin çocuğa insanlık verebilmek olduğundan bir haberler. Erkek ya da kız fark etmez diyorum hep ama hep de birileri için bu fark ediyor, çok can yakıcı. Eşit işte erkek kadın, neden bu denli uzatıyorsunuz diyor bazı eril kişiler. B*k eşitler. Bir de şu eşitlik babında "ı zımın kıdınlırdı ıskırı gıtsın kırdışııığğmm" diyen insanlara değinmeden geçmeyeceğim. Önce sen bi ananı bacını yolla bakayım askere, gönlün el veriyor mu? Bu tarz haksızlıklar, söylenen iftiralar, hor görülme, dayak, ölüm... Artıyor, insanlar çıldırmış gibi. Bir de regl var ki, o bambaşka bir olay, sonra değineceğim.
Hindistan da daha zor, çocuk yaşta evleniyon. Düğün masrafları kadına ait. Eğer cahil bir ailede yaşıyorsan kocası ölünce kadın onla yakılmalı. yakilmassa dul olarak ölmeli ve asla evlenmemeli vb. Arabistanda islam öncesi doğsaydın diri diri gömülürdün Cahil toplumlarda kadın olmak zordur