Kimsesi olmayan insanı dinler misiniz?

Ciğeri beş para etmeyen annem ve babamla büyüdüm. 1 gün bile maddi manevi sevgi görmedim. Yani sevgi görmeden büyüdüm.. Bir başıma..
Hiç ama hiç sevgi görmedim. Üzüldüm yani hep. Bende hep birini seveyim dedim, hep biri olsunda evleneyim dedim. Neyse, üniversiteye kadar çok ders çalıştım. İyi bir üniversite okudum. Okuldada çok ders çalıştim. Yani kendimi çok geliştirdim. Sonra hoşlandıklarım oldu ve rededildim. Neyse iş hayatına girdim. Hemen evime çıktım. Yıllardır bir başıma yaşıyorım
Sonrasında;
bakıma ve tarzımı çok iyi yaptım. Kaslıyımda. Ama ağırbaşlıyım. Yakışıklı değilim. Rededildim hep. Rededildim derken nadiren hoşlanırım ben. İş hayatına girer girmez kendi evimi ayırdım hemen dediğiö gibi.. Artık anlıyorum hiç sevilmeyeceğim. Benim dünyaya gelmem hataydı zaten. Çok üzülüyorum, çok yıpramdım artık.. ölmeyi bile aklımdan geçiriyorum artık bazen :(
Hiç ailem olmayacak değil mi?
Kimsesi olmayan insanı dinler misiniz?
Cevapla