İki gündür ofisimize bilgisayarları güncelleyen adamlar geliyor. İki kişiler. Aralarından bir tanesiyle sürekli göz göze geliyorduk. Bir ara göz göze geldiğimizde bir kaö saniyeliğine kitlenmiştik sanki ne o gözlerini ayırdı ne de ben ayırabiliridi. O an kalbimi hissettim. Hızlı atmaya başlamıştı. O andan itibaren bakışmalarımız farklıydı. bir ara baş başa kalmıştık. Çok samimi bir şekilde işimle ilgili sorular sordu. Kısık sesle konuştuk etraftakilerinin duymaması için. O oturuyor ben işe masa başında duruyordum yakındık. Bacağını bacağımı değdirdi ara ara. Bazen bilgisayarda otururken de otur kalkma bu şekilde hallederim dedi. Baya yaklaşmıştı bana. Bende kafamı çevirip kendisine bakıyordum arada. Biliyorum o da bana karşı boş değil adım gibi eminim. Giderken de gözleri gülmüyordu. İnşaAllah en kısa zamanda gelirim yine dedi buna benzer bir cümle kurdu. Pazartesi günü biliyorum dedi mutlaka ararsınız dedi en geç bilgisayarda sorun çıktığında haberleşir duyarız birbirimizi dedi. Gitmeden de uzun gene baktı gözlerime. O gittiğinde sanki benden bir parçayı koparıp götürmüş gibiydi. Ha akşam oldu hala aklımda sürekli dolaşıp duruyor... İlk görüşte aşka inanmazdım ama harbi kalbim onda kaldı... En kötüsü ise kendisi alman olması 😔... Unutmalıyım hemen ilerlemeden ama nasıl olacak o?
Neden unutmalısın hemen ilerlemeden. Ne yobazsınız ya. Çok üzücü gerçekten. Almanya’da yaayan Türk erkekleri boyuna aşağılıyor türk kızlarını, neden çünkü kaybedecek birşeyleri yok. Türk kızları onlardan başkasıyla zaten evlenmez diye düşünüyorlar. Bu eziklikle daha çok aşağılanırsınız. Keşke Almanyada yaşayan ben olsaydım. Avruoanın ortasında hala müslüman olmalı vırt zırt