Bizi Sevmeyenler Sevmeyi de Sevilmeyi de Bilmiyorlar!

Bizi sevmeyen insanlar ama bizim sevdiğimiz insanlardır

Bir gün gelecek köpek gibi dönecek dediğimiz çok zaman oldu değil mi? Döndüler de. Kimi çıkarları için döndü, kimi başkasında sevgi bulamadı bizde ki son kalan o küçük kırıntıları da almaya geldi. Hatta bizim son dediğimiz umutlarımızı da öldürmeye geldiler.

Çiçek değil ki hiçbir umut, suladığında tekrar hayata bağlansın

Bizde olan umutlar öldü mü daha da çıkmaz yerine korkar oluruz. Artık 5-6 yaşındaki lunaparkta kaybolmuş bir çocuğa dönüşürüz. Çünkü biz aptalız. Her gelene, tekrar gelenlere kapılırız. Bir denizi düşünün ve siz yüzmeyi bilseniz de boğulursunuz. Ulan canım yanıyor anlatamıyorum hiçbir şeyi. Şu an buraya yazdığım şeylerde o kadar kayboluyorum ki, içim sızlıyor. Sigara ve müzik bir arada çok iyi gidiyor ilaç gibidir. Siz okurken üzülmeyin okurlarım. Ben sadece sizin iç sesinizim.

Bıraktılar!

Bu resim çok anlamlı, o kişilere demedik mi biz "İYİ Kİ VARSIN BE, BENİ HİÇ BIRAKMA SÖZ MÜ?" hatta onlarda bize söz verdi, bırakmayacaklardı. BIRAKTILAR. Bir hiç uğruna ölmeyi tercih ettik biz, bir aptal insan için kendimizi aptal ettik. Zamanla bizi sevenleri biz sevemedik. Onların canını biz yaktık. Zamanla nefret ettiğimiz insanlara dönüştük. Onlara benzedik. Beddualar bir kenara, her gece gözyaşlarım küfür ediyor. Sizin de ediyordur. Size bir sır vereyim mi? Bir süre sonra Ağlamayacak duruma geleceksiniz.

ÇÜNKÜ; yoruldunuz. Yoruldukça hareket edemeyecek olacaksınız. Bir bakkala bile gitmek sizi çok yoracak.

Neden sevmedi? Çok mu çirkinim? Onun çevresi mi benden iyiydi? Ben mi yanlışım? Diye düşündük...

Yok be kardeşim ne alakası var? Onlar sevmeyi de, sevilmeyi de bilmiyorlardı. Biz erken atıldık böyle şeylere. Onlar ise hayatın renkleriyle ilgilenmeyi tercih etti.

Saat 00:34 o şu an yatağında mışıl mışıl uyuyor ama ben burada içimin acısından yazılar yazıyorum. Siz kaçta okursunuz bu yazdığımı sizin sevdiğinizde geziyordur. Onlar mutlular, biz mutsusuz. Hak etmiyoruz lan hiçbirini. Güçlü olalım ya, harbi gerçekten güldüğümüzü görsünler.

Çok sevdim be...