Neden Kimseyi Sevemiyoruz?

Merhaba,

Eğer bencil değilse bir insan ve kalbi sevgiye açıksa sevmek-sevilmek ister. Fakat bu isteği engelleyen bir takım düşünceler ve olaylar gelişebiliyor zaman içerisinde. Bu bencenin başlığını ''Neden aşık olamıyoruz?'' veya ''Neden yalnızlığı tercih ediyoruz?'' şeklinde de yazabilirdim. Aşağıda ele aldığım maddeler bu sorulara da birer cevap niteliğinde diye düşünüyorum.

Güven Sorunu Yaşıyoruz ve Korkuyoruz

Çok kırılan ve incinen insanlar bilirler ki güven her şeydir. Güven sevginin sürekliliğini sağlar ve sevgiden de değerlidir. Önceki ilişkilerinde yıpranmış, iyi niyeti suistimal edilmiş, sevgisi tüketilmiş kişiler yaralarını sarsalar bile içlerinde hep bir korku taşırlar gelecek ilişkileri adına.

Böylece sorgusuz sualsiz güvenme dönemi kapanır ve artık her olayı, her sözü tartıp biçen kişiler haline döneriz. Bu bazı kişilere yük gibi gelir zamanla.. İnsan hesap kitap yaparak sevemez ya! Haklılar, çünkü sevgi özünde özgürlük vermeli. Bu nedenle kalbini kapatan ve yalnızlığa itilen çok kişi var. Tekrar aynı üzüntüleri ve hayal kırıklıklarını yaşamak istemiyorlar. Kaçıyorlar, kaçabildikleri kadar.

Aradığımız Özelliklere Uygun Birisi Yok

Tamam kabul ediyorum, gönül işleri gerçekten hesaplayarak veya akılda belirli bir tablo oluşturarak gerçekleşmiyor. Bazen en olmaz dediğin insana da ilgin oluşabiliyor. Ama hey! 16-17 yaşlarında sevgilinle sinemaya gitmek veya gizli saklı buluşmak o zamanlar seni heyecanlandırırken artık birer detaydan ibaret olduğunu görüyorsun.

Büyüdün, büyüyorsun. Artık ileriye dönük daha ciddi kararlar ve seçimler yapmaya başladın. Eskiden çok basit şeyler seni mutlu ederken artık standartlarının epey değişip evrimleştiğine şahit oluyorsun. Ailesi, işi, karakteri, ortak noktalarınız.. Tek tek hepsini düşünür hale geldin. Büyümeyle beraber işin zorlaştı ve artık daha seçicisin. Bu nedenle duygularını arka plana atıp, mantığını dinlemeye başladın.

Bir ilişkiye Hazır Hissetmiyoruz

Bazen insan dış etkenlerden pek etkilenmiyor fakat iç kaynakları onu yeni bir ilişkiye karşı isteksiz hale getiriyor. Belki çevremizde kalbimizi emanet edebileceğimiz uygun birisi var, belki güven sıkıntısı da yaşamıyoruz. Fakat aşk hayatımız dışında da bir hayatımız var. Her şey aşk meşk değil ya! Sorumluluklarımız, ailemiz, işimiz belki okulumuz var.. O kadar fazla düşünmemiz gereken konu var ki, bir ilişkinin ağırlığını da sırtlamak istemiyoruz bunca şeyin arasında.

Bu genelde geçici bir dönemdir. Diğer iki madde kadar korkutucu değil bence. Kişiler genelde hayatlarındaki pürüzleri çözdükten sonra bir ilişkiye de sıcak bakıyorlar. Ayrıca mantıklı bulduğum bir eylem bu, aklında pürüz kalmayan kişiler ilişkilerine de enerjilerini daha güzel kanalize edebiliyorlar. Hayatlarına dahil edecekleri kişiye karşı da saygı içeren bir davranış olduğunu düşünüyorum.

Her şey olması gereken zamanda gerçekleşir diyelim.

Geçmişimiz Bizi Engelliyor

Bu maddeyle ilgili bir çok örnek verebilirim. Örneğin, daha önce evlenip boşanmış birisi bu durumundan dolayı karşı tarafın onu kabul edip etmeyeceği konusunda tereddüte düşebilir. Kendini geri çekebilir ve geçmişi yüzünden duygularını da hiçe sayabilir. İster istemez mantıklı düşünmeye zorlar kendisini ve sevmekten de vazgeçebilir.

Örnekler böyle çoğaltılabilir. Bence bu gibi durumlarda geri çekilmekten ziyade bize uyacak kişilerle birliktelik düşünmeliyiz. İlk olarak geçmişten gelen mevzularımız hakkında karşı tarafın ne düşündüğünü öğrenebiliriz. Aslına bakarsanız, ikinci maddeyle bu madde birbirini destekler nitelikte. İkiniz birbirinize uygunsanız, geçmişiniz aranızda sorun olmayacaktır.

Sen yine de sev, belki güzel şeyler olur.