Neden Sevmiyoruz Birbirimizi?

Merhaba yılbaşı gibi pek çok insanın severek karşıladığı bir geceye böyle kasvetli bir benceyle başlamak istemezdim ama bağırmak istiyorum ben avazım çıktığı kadar; sevin ulan!

Asıl konuya geçelim sevgi eksikliğimizden kaynaklı sadakatsizliğimiz. Hayat boyu hepimize iyi bir eş bulup mutlu olup çoluk çocuk sahibi olmak aşılandı toplum tarafından. Farkında olmadan hepimiz doğru insanı bulmak için arandık durduk. Soru şu kaçımız doğru insanız?

Kaçımız bize hediye edilen kalbe adam akıllı bakabildik, daha güzelini bulunca vazgeçmedik?

Ben de hayatım boyunca aşk masallarıyla büyütüldüm. Ablam iflah olmaz bir romantikti. Okuduğum ilk roman aşk romanıydı, izlediğimi hatırladığım ilk film aşk filmi. Biz böyle hayal ettik:

Bizi bekleyen ise bambaşka bir hikaye vardı. Henüz 6 yaşımdayken çok sevdiğim bir adamın eşini gözümün önünde aldatışına şahit oldum, güvendiğim diğer bir adamın ise 3 çocuğunun annesini aldattığına, aşkından deli gibi gözüken kuzenemin sevgilisinin ona en berbat anısını yaşattığına. Benim sadece erkeklerin sadakatsizliğini birebir görmüş olmam kadınlarda da olmadığı anlamına gelmiyor tabi. Bizzat yakın kız arkadaşlarımın aynı anda üç dört erkeği idare ettiğini gördüm.

Gerçek hayatta kimse kimseye sadık kalmıyordu. Daha iyisini bulmayı umuyordu bulana kadar da sizi yedekte tutuyordu. Sebebinin ise kimsenin kimseyi karşılıksız sevmediği herkesin herkesi kendisi için sevdiğine bağladım ben de. Böyle bir yaşantıda özgürlük, aşk, sevgi, dostluk yalandı. Başka bir evrende şimdilik mümkün değildi. Ben de tek kalmaya karar verdim mesafeli soğuk kız oldum.

Böyle bir bence sonuna kadar da ancak bu şarkı yaraşır: