Ayrılığın, ilk evrelerinde kalbinizdeki acının hiç geçmeyeceğini onu hiç unutamayacağınızı bir daha yeniden aşık olamayacağınızı düşünürsünüz, Ondan kalan fotoğraflara, mesajlara, bakarak ağlarsınız. Bunlar tamamen yanlış düşünceler. Öncelikle ayrılığı kabullenin onun artık hayatınızda olmadığını kabullenin ne kadar zor olsa da bu çok önemli bir adım. Ondan önce nasıl yaşıyorduysanız şimdi de aynı şekilde yaşayabilirsiniz.
Kendinize acı çektirmeyin
Onu hatırlatan yerlerden mümkünse uzak durun. Fotoğraflarını, ve eski mesajları, silin onu hatırlatan şarkılar, dinleyip acınızı ikiye katlamayın. Numarasını rehberinizden silin. Ondan kalan eşyaları çöpe atın. Onlara bakmanızın acınızı ikiye katlamasından başka bir yararı olmaz.
Eve kapanmayın
Eve kapanırsanız sürekli onla olan anılarınız aklınıza gelir. Onu unutayım derken sürekli onu düşünürsünüz. Farkında olmadan kendinize psikolojik zarar vermiş olursunuz. Depresyona girersiniz. arkadaşlarınızdan uzaklaşmayın, sosyal ortamlara gidin, kitap okuyun, yeni hobiler edinin, alışveriş yapın, gezin, yapmaktan keyif aldığınız şeyleri yapın.
Spor yapın
Spor ayrılık acısından sonra beyinde kararsız hale gelmiş olan "serotonin" (mutluluk hormonunun) tekrar dengelenmesini sağlar. Aynı zamanda sağlığınız içinde faydalı olur.
Kendinize psikolojik baskı uygulamayın
Sürekli onu unutmalıyım unutmak zorundayım vs. Diye düşünmeyin farkında olmadan onu daha çok hatırlamanıza neden olursunuz. Zamana bırakın zamanla onun yokluğuna alışacaksınız onun yokluğu eskisi kadar canınızı yakmayacak yavaş yavaş aklınızdan silinecek bir gün tamamen unutmuş olduğunuzu göreceksiniz. Zaman her şeyin ilacıdır. Her şeyin bir sonu vardır. Kimsenin ömür boyu sizin yanınızda kalacağının bir garantisi yok.
Unutmak için bir başkasını kullanmayın
Onu unutayım derken bir başkasının duygularıyla oynamayın. Kendinizi karşınızdaki kişinin yerine koyun, birini unutabilmek için birinin sizi kullanması hoşunuza gider miydi? Öyle bir ilişki fazla uzun yürümez ayrılık acısından kurtulayım derken sizin yüzünüzden bir başkasınında aynı acıları çekmesine yol açmış olursunuz. Kendinize yapılmasını istemediğiniz şeyleri bir başkasına yapmayın.
Ayrılık acısı belki de en kolay anlatılabilecek duygu. Güverciniz elinizden uçup gitmiş kaybetmişsinizdir ama aklınıza her kanat cırpışı gelir. Hep sizi bırakıp giderkenki uçuşunu hatırlarsınız. Ne kadar çok acı verirse versin yine de hatırlamak istersiniz her anınızı. Hiç bilmediğiniz bir yerde dilini bilmediğiniz insanların arasında tek tanıdığınız kişiyi kaybetmiş ve öylece ortada kalmış hissedersiniz. Hiç kimsenin sizi anlayamadığı herkese herşeye yabancı hissettiğiniz için yalnızlığınız daha da artar. Mutlu hissetmenin hiçbir yolu yoktur. Belki ickiyle filan kendinizden geçip anı unutmak rahatlatsa da kendinize geldiğinizde herşey yine aynı hale döner. Zaman her şeyin ilacıdır derler ya sanki geçen her an düşmanınızdır. Sürekli neden diye sorar ve hiç doğru cevabı bulamazsınız. En kötüsü de yediğiniz içtiğiniz ve kulağınıza değen her seste bir anı çarpar tokat gibi yüzünüze. Hayat yeni bir şans daha tanıyana kadar size bol şans çünkü gerçekten kötü şeyler yaşayacaksınız.
Ben öyle genel olarak durumla alakalı fikrimi herkes için yazmış dileklerimi de genel olarak konuyu okuyan ve varsa böyle bir durumdan dertli acılı olan herkes için söylemiştim. Acıyı da diğer duygular gibi hakkıyla yaşamakta bir mahsur yok bence ayrıca.
En İyi Cevaplar