Onu Kazanmışken Kaybettim

2010 3 Temmuz

Onu tanıdığım zamanlar çocuk yaştaydım. Aynı mahallede oturuyorduk o mahalle maçı yapıyordu. Uzaktan seyrediyordum öyle. Dikkatimi çekti hafif çekik simsiyah gözleri bembeyaz teni alnına düşen siyah sık saçları bembeyaz dişleri. Maç oynarken ki sınırı bile öyle güzel gelmişti ki. Sonra içimden kim bu çocuk? Niye bakıyorum ben buna? diyordum kendi kendime. Sonra oturdum akşama kadar izledim onu. Öyle dalmıştım ki eve geciktim. Annem dışarı çıkıp eve almıştı beni. O gün gece yatarken hep aklımda kalmıştı. Sabah yine çıktım dışarı görebilmek için bekledim bekledim gelmedi. Her gün artık onu görmek için çıkıyordum dışarı. Bazen görüyordum bazen ortadan kayboluyordu.

2011 28 Haziran

Bütün bir kış onu görebilmek için yazı beklemiştim. Kışın bir kere bile görememiştim çok özlemiştim bu arada adını öğrenmiştim. Bir arkadaşı geçen yaz ona seslenince duymuştum. Sonra facebooktan ortak arkadaşlar sayesinde bulmuştum. İstek gönderemiyordum ama profil fotoğrafına her gün bakmak yetiyordu. Bu yaz yine görür müyüm diye her gün bir heyecanla çıktım dışarı. Bir gün baktım markette karşılaştık market arabasını sürmeye çalışırken arabanın tekeri yerdeki bu peçeteye takıldı yere eğildim peçeteyi aldım kafamı kaldırıp ayağa kalktım baktım ki tam önümde duruyor oda bana baktı sonra 'biraz kenara çekilir misin? dedi. Çekildim yanında durduğum konserve turşulardan birtanesini aldı gitti ben hala şoklardaydım tabii ki. İlk defa o kadar yakından bakmıştım ona ve ilk defa benimle konuşmuştu. Deli gibi mutlu olmuştum. O yaz boyunca yine seyrettim maçlarını sonra yaz bitti. Oda kayboldu yine.

2012 3 ocak

Kış gelince hep kayboluyordu neden böyle oluyordu anlamamıştım. Kar yağmıştı o gün arkadaşımla dışarı çıkıp kartopu oynayalım demiştik. Dışarı çok kalabalıktı tüm mahalle kar topu oynuyordu. Baktım ki oda orada oynuyor öyle sevinmiştim ki deli gibi kartopu oynanmaya başlamıştım. Hatta bir kartopunu bana attı durdum öyle bakakaldım bana attı dedim. Sonra bende ona attım öyle oynadık. Ama hiç konuşmadık. Öyle mutlu olmuştum ki onunla ilk defa birşey yapmıştım.

2013 7 temmuz

Onu görmeyeli çok olmuştu yine en son kartopu oynadıktan sonra bir daha görmemiştim. Arkadaşımın evine gittim o gün oturduk bir şeyler yeyip içtik. O kendi sevdiği çocuktan bahsedip duruyordu ama benim içimden bahsetmek gelmiyordu gizli kalsın istiyordum. Sonra o öyle anlatınca bir an ağlamaya başladım. Ben nasıl seviyorum böyle ya? dedim. Oda noluyor ya sana noldu dedi. İnternettenden Anıl durmuşun 'uzaktan da severim' şarkısını açtım o moda geçtim. Ben yıllardır birini seviyorum ama onu tanımıyorum diye ağladım. Arkadaşım da benimle birlikte ağladı. Kim bu söylesene şöyle lütfen dedi. Söyleyemem dedim adını da mı bilmiyorsun ? dedi. Biliyorum boş ver dedim. Bulalım yazalım bilsin oda en azından belki oda seviyordur belki hislerine karşılık verir gibi şeyler söyledi. Hayır eğer kabul etmezse bunu kaldıramam dedim.

Arkadaşım ısrar etti ismini söyledim benim facebookumdan ekledi. Benim adıma konuştu yapma etme dedim dinletemedim. Ben banyoya kaptım kendimi o yazdı. Allahım nolur Allahım nolur? diye yalvardım. Arkadaşım kapıyı aç dedi. Ne dedi red mi etti şöyle dedim ağlıyordum. Aç kapıyı anlatıcam dedi. Yıllardır hoşlandığını söyledim oda herkes olur ama seninle olmaz dedi. Neden olmaz dedim olmaz işte lütfen üzmek istemiyorum seni dedi. Bende yazmadım dedi. Geçtim bilgisayarın başına ne olursa olsun seni hep sevicem sen sevmesen de ben seni hep bekleyeceğim her yaz maçlarını seyredicem ben seni uzaktan da severim diye yazıp gönderdim. Arkadaşım da sen bu çocuğu nasıl seviyosun öyle kıyamam sana dedi ve sarıldı bana. Ağlamaktan harap olmuştum o gün. Bu yazda yine onu öyle seyrederek geçmişti benim onu sevdiğimi öğrenmişti artık.

2014 3 kasım salı saat: 21:00

O akşam pek bir hüzünlüydüm hala onu unutmamıştım uzun zamandır görmüyordum. O akşam bir anda facebooktan mesaj attı bana. 'İyi akşamlar' diye. Bende iyi akşamlar dedim. "Çok hastayim" dedi. Neyin var geçmiş olsun dedim. Oda "gelip bana bir çorba yapar mısın?" dedi. Bu saatte mi? dedim. "Ne varmış saatte insan sevdiğini her saat sevmez mi?" dedi. Seni her saniye seviyorum ben dedim. "Oda seninle bir iki dakika dışarıda görüşelim mi lütfen kırma beni" dedi. Bir şekilde izin alıp çıktım evden. Karşı apartmanda buluştuk bir kaç dakika sonra bu olanlara inanamıyordum. Ne oldu da beni yanına çağırdı diyordum kendi kendime. Oturduk merdivenlerde basına kapsonunu örtmüştü sonra bir sigara yaktı bana uzattı ben içmiyorum dedim. Sigaradan bir yudum içip dumanını üfledi. Beni hala seviyor musun? dedi. Sesim titredi seviyorum dedim. O zaman benim için bir şey yap dedi. Ne dedim. Ayağa kalk dedi. Kalktım. Oda sigarayı attı. Bir anda sarıldı. Ellerim havada kaldı hadi sende sarilsana bu ani istemiyor muydun dedi. Sarıldım bende kendimi uçuyor gibi hissediyordum rüya gibiydi ona sarılmak.

Öyle güzel kokuyordu ki uzun süre öyle kaldık hiç bırakmak istemedim sonra durdu bir an yüzüme baktı ve sonra öptü beni ilk öpücüktü bu ve sevdiğim adamla.

Neden yaptın bunları sende beni mi seviyorsun? dedim. Biz birbirimize aitiz dedi. Çok şaşkındım. Sonra ellerimi tuttu çıktık apartmandan. Ayrılık vakti geldi o eve gitti ben eve çok mutlu ayrıldık. Giderken dönüp dönüp bakıyorduk yazarım sana diye seslendi giderken.

Eve gittim ve yazmasını bekledim sonunda yazdı. Sen benim isteklerimi karşılayabilecek bir kız değilsin bir daha konuşmayalım bence biz dedi. Ne demek bu şimdi öyle lütfen hadi yazma artık üzmeyelim birbirimizi daha fazla dedi. Ben yalvardım yakardım seni daha yeni kazandım ben ne olur bırakma beni dedim. Hiç dinlemedi en son yazdığı mesaj "Ok" cevabıydı kullanıldığımı düşündüm beynimden vurulmuşa döndüm o kadar yıl bekleyişimin ardından bir akşamda her şey yaşanıp bitmişti.

3 ay sonra..

Ne yapacağımı bilememiştim bir kaç ay geçti ardından artık onu seyretmiyordum unutamıyordumda. Facebooka girdim o gün sarkadaşımız bu sabah vefat etmiştir diye baktım onu etiketlemişler olmuş çok hastaymış meğer. Bilememiştim ne kadarda aptalmışım. Ondan başkasını sevemiyorum artık o bu dünyada olmasa da hala onu seviyorum. Her yaz yine maç yaptığı yere bakıyorum. O son buluştuğumuz apartmana gidiyorum attığı mesajları da silmeye kıyamadım her gün tekrar tekrar okuyorum. Bu gerçek yaşadığım bir hayat tecrübesidir ve bunları hıçkıra hıçkıra ağlayarak yazıyorum ellerim titriyor

okuduğunuz için teşekkür ederim.