Balık Eti Faydalıdır

Kadın; saçını savurmasıyla fırtınalar koparan varlık, bazen göz bebeğinden alevler çıkaran ejderha, bir salınsa zelzelelere sebep olabilecek Yaratıcının kusursuza yakın insan-2 modeli. Uğruna savaşlar yapılan, sayfa sayfa destanlar yazılan, nicesine karasevda platonik mezarlar kazdıran güzel yaratıklar.

Hepsi ama hepsi, ne sıfır bedeni ne basen mağduru ne de taş bebek, hepsi birer afrodit bir an için, hepsi bir adam kalbinde bir melek...

Toplum gibi onlar da basma kalıp modern kültür zırvasının duvarları arasına sıkıştırılmanın zorluğunu yaşıyorlar.

Günlük hayatın koşuşturması, sorunları, yorgunlukları yetmezken bir de üstüne her bir yönden üzerlerine gelen popüler kültürün dayatmaları ile mücadele etmek zorunda kalan kadınlarımız. Ekranlarda kendilerine zorla dayatılan tarz saçmalıkları, mağazaların vitrinlerindeki kah slim fit kah skinny modasının kurbanları, göbek yağı ile kalça ölçülerinin arasında savaş vermek zorunda bırakılan kadınlarımız.

Ama doğru olan bu mu? Hani her şeye rağmen seveceğimize, sadece onu o olduğu için hayatı paylaşacağımıza söz verdiğimiz film replikleri? Hani "seni sen olduğun için seviyorum" sevgi sözcükleri? Ne oldu nereye kayboldular?

Halbuki, sevgi bir insanın vücut ölçülerine sığamaycak kadar büyük, hafife alınamayacak kadar şerefli, korkulup saygı gösterilmesi gereken kadar kutsal değil midir?

Sözü bağlamak istediğim nokta şu ki inanın bana hala cilaya süse kanmayan, dalında çiçek veren her ağaca hayran, siz ruh deyin ben insanlığını kaybetmemiş yüreklerde var. Kendinizi fiziksel hapisanelerinize mahkum etmeyin.

Sevilmek beden numaralarımızın tekelinde değil, akıl sağlığımızın ederindedir.