KizlarSoruyor'da Kalbimin Diğer Yarısını Buldum

Değerli KizlarSoruyor halkı, hepinize merhaba, kucak dolusu sevgiler.

Bu sanırım ilk ve son bencem olacak :) Aslında benceden ziyade hissettiklerim ve yaşadığım bir takım şeyleri sizlerle paylaşmak istedim. Çok fazla detaya girmeden ve çok fazla uzatmadan bir yazı hazırladım umarım beğenerek ve sıkılmadan okursunuz. Okudukça bunu neden burada paylaştığımı anlayacaksınız.

Başlangıç

Yaklaşık bir sene önce buraya üye oldum ve kesinlikle bir beklentim olmadan (aşka dair), kendi terbiye ve üslubumla, çizgimi bozmadan, kimseye saygısızlık etmeden üyeliğime devam ettim. Yeri geldi dertleştiğim insanlar oldu, yeri geldi derdini dinlediklerim. Kimi zaman sık sık, kimi zaman da vurdumduymaz bir şekilde, aralıklarla burada bulundum.

Sonsuzluk gibi süren (aslında 3 yıl) yalnızlığımın, yaşımın getirdiği psikolojik bunalımların ve iş bulamamış olmamın verdiği sıkıntılarla (bilgisayar mühendisiyim) çoğu zaman her şeyden umudunu kaybetmiş bir insan görüntüsünde, sanki sonbaharda dökülen yapraklar misali oradan oraya savruluyordum.

Aşk konusunda, geçmişimde yaşadıklarım vardı elbette.

Bunlardan pişmanlık duymadım ama artık yalnız bir hayat sürdürüyordum ailemle. Bu hayatta her zaman geçmişinden ders çıkarıp, geleceğine, önüne bakarak yaşanması gerektiğini anlayalı yaklaşık 3 yıl oluyordu. Bu vesile ile, sanırım İstanbul'a yerleşmem her anlamda tamamen hayatım için bir dönüm noktası olacaktı.

Benim bir kardeşim yok, banka emeklisi bir anne-babanın tek evladıyım. Ama öyle dostlarım var ki, her zaman en zor anlarımda bile yardımıma koştular, sağ olsunlar. Sanırım bir kardeşe sahip olmak da böyle bir duygu olsa gerek. En yakın diye tabir edebileceğim bir arkadaşımın, dostumun, kardeşimin yarattığı fırsat ile İstanbul'a geldim, işe başladım. Firma vs. detayları söylemeye gerek duymuyorum çünkü konu bu değil :)

Yaklaşık 3 ay önce, eskisi gibi sık sık girmediğim KizlarSoruyor'da takılıyordum öylesine. Bir soru dikkatimi çekti (işte herşeyin başladığı yer :) https://www.kizlarsoruyor.com/flort-tanisma/q4259721-konusma-bahanesi-lazim-bana ), işte dedim tam da benim yaşadığım sorunu yaşayan birisi. Benimde o sıralarda çalıştığım şirkette hoşlandığım birisi vardı ve bu soru da tam üzerine gelmişti. Soruyu soran kişi ile konuşuyorduk, birbirimize yardımcı olmaya çalışıyorduk.

Daha sonra site üzerinden mesaj yolu ile görüşmeye başladık. Durumlardan haberdar ediyorduk birbirimizi. Onda sürekli gelişmeler oluyordu ancak ben olduğum yerde sayıyordum. En sonunda ona telefon numaramı verdim, whatsapptan konuşmaya başladık. Gel zaman git zaman, birbirimizi tanımaya başlamıştık. O umduğu gibi bir şey bulamamıştı, yaşadığı hayalkırıklığı büyüktü. Bana yardımcı oluyordu ama ben bir fırsat yakalayamamıştım ve yaratamamıştım. Aklımda soru işaretleri oluşmaya başlamıştı, acaba çok mu acele ediyordum? Yoksa boş bir hayali mi kovalıyordum? Belki de ömrümün sonuna kadar yalnız yaşayacaktım..

Asla, ne olursa olsun, umudunuzu kaybetmeyin!

Tam da iyice bu düşüncelere gömülmüş, ev-iş, iş-ev döngüsü içinde kaybolmuşken, içimdeki sesi dinleyerek denemeye karar verdim. Onu az çok tanıyordum, tip ve dış görünüş olarak da çok tatlı birisine benziyordu ve benim için en önemlisi, hayatımda daha önce kendi profilime bu kadar uyan birisi ile tanışmamıştım.Hoşlanma durumum tamamen ona dönmüştü, bunu çok net bir şekilde hissedebiliyordum ama ona çok fazla belli etmemeye çalışıyordum. Cesaretimi topladım ve benimle birlikte olmak isteyip istemeyeceğini sordum ve olumlu yanıt aldım. Daha birbirimizi görmemiştik, sadece birer fotoğraftan ibarettik. Bu gerçekten çok tuhaf bir şeydi benim için çünkü daha önceleri birisi bana böyle bir şey yaşayacağımı söylemiş olsa gerçekten çok tuhafıma giderdi ve buna inanmazdım. Demek ki insanın başına gelmesi gerekiyormuş. Böylelikle başlamış olduk. Zaman geçti, biz konuştuk, birbirimizi anladık, daha da tanıdık ve birbirimize iyice ısındık.

Şimdi ise o benim umudum, mucizem olmuştu. Bana hep derdi,

Çok ilginç ama seni hiç görmedim, sesini duymadım ama sana gözüm kapalı güveniyorum...

Sosyal medyada bir söz görmüştüm. Ezberimde değil özür dilerim bunun için ama buna benzer bir şeydi, “Elim eline değmemişti ama kalbi kalbime dokunuyordu.” . Sanırım bizim de yaşadığımız şey tam olarak böyle bir şeydi. Zaten daha sonra ilk buluşmamızda birbirimize vurulduk :) <3

Hayat gerçekten çok garip. Nerede, ne zaman, nasıl bir şeyin başınıza geleceğini asla bilemezsiniz ve bu muhteşem, bir o kadar da değerli bir şey bana göre. Fazla uzatmadan, mucizem olduğun için, umudum olduğun için, hayatımda olduğun için, oldukça anlayışlı, iyi niyetli ve tertemiz bir kalbin olduğu için, beni sevdiğin, değer verdiğin ve saydığın için ve en önemlisi KizlarSoruyor'a üye olup o soruyu sorduğun için :) sana minnettarım canım benim.

Son sözüm olarak değerli KizlarSoruyor halkı, ne olursa olsun, ne yaşanırsa yaşansın hayata dair umudunuzu kaybetmeyin. Bu hayat yaşamaya değer ve çok güzel. Seviyorsanız sevginizin, seviliyorsanız da seveninizin kıymetini bilin…

Bizden, sizlere :)

@cancagzimbenim