Sizce insan, içindeki çocuk tamamlanmadan gerçekten yetişkin olabilir mi?

Tamamlamak zorunda mıyız ki.. Hayat bir yolculuk ve yarım kalmış şeyler değil akış halinde giden şeyler vardır. Duygular gibi, hisler gibi, anılar gibi.

İçimizdeki çocuğu tamamlamak aslında bir an önce büyümek ile denktir. Peki büyüdük. Ne oldu?

Ve her zaman insanoğlu bir an önce büyümek isteyen bir canlı. Ya da zorla hemen büyütülen. Lakin o çocuğu içimizde yaşatmak bizim elimizde.

Tamamlamak değil onunla beraber bu hayat yolculuğununda el ele tutuşmaktır esas mesele..

Şimdi el ele tutuşup barışma vakti.

Geçmişimizi değiştiremeyiz. Lakin geleceğimizi şekillendirmek bizim elimizde.

Tıpkı ailemizi seçemediğimiz gibi bundan sonraki hayatımıza giren insanların bizim seçimlerimiz olduğu gibi.

İnsan içinde ki çocuğu öldürdüğünde yarım kalır. Bizi yaşatan o masumiyet, saf , kıpır kıpır, heyecan dolu , umut dolu yanlarımız içimizde ki çocukta saklı o çocuktan vazgeçenler ruh gibi yaşıyor. Ben içimde ki o yaramaz kız çocuğundan asla vazgeçmem beni yaşatan onun gülen gözleri.