Çocuğun üzerinde otorite kurmakla çocuğa baskı kurmak çok farklı şeyler.. Çocuk uzerinde baskı kurarak bisey değiştiremezsiniz hem çocuğu kendinizden uzaklaştırırsınız hemde çocuk hiçbir zaman ailesine isteklerini belirtemez..
Arkadaş gibi olmak iyidir.. Ne hata yaparsa yapsın onun arkasında olmak ve hatasını anlamasını sağlamak örnek bir davranıştır..
Mesela bana böylesine anlayısli bir aile denk gelmedi.. Kimse ailesini seçemiyor ve ben de seçemedim..
Ne demişler ya sevdiğini alacaksın, ya aldığını seveceksin..
İyi olur tabi ki de. Ama her şeyin fazlası da zarar. Fazla arkadaş gibi olursa anne-baba olarak görmeyebilir, fazla yüz bulabilir, tepelerine çıkabilir. Hem arkadaş gibi, hem de ebeveyn gibi olmak gerek. Yani kararında, orta halde. Yerine ve zamanına göre de değişir bu. Yani insan yeri geldiğinde çocuğuna arkadaşlık yapmalı, yeri geldiğinde ebeveynlik. Çocuğunun saygı ve sevgisini tam anlamıyla kazanmak, anca arkadaşlık ve ebeveynlik arasında güzel bir denge kurarak sağlanır diye düşünüyorum.
Aslında en iyisidir çünkü seni sadece annesi ya da babası olarak görürse belli bir yerde sınır koyar ama arkadaş olarak görürse hiç bir yerde sınır koymaz
Baba ise hem arkadaş hemde baba gibi olmalı. Çocuk ölçüyü bilmeli. Genel olarak ise arkadaş her zaman iyidir. Çocukların küçüklükte aklında kaldığı birisi olmak bana göre kahraman olmaya eşdeğer.
İstense de arkadaş gibi olunamaz zaten. Amaç diyalog ve paylaşımsa ailenin her ferdi kendi sifatiyla bunu yapabilir zaten. Fazlası otorite zayıflatır.
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Kötü bence arkadaştan çok destek olacak bi anneye ihtiyaç duyuyor insan bizde annemle arkadaş gibiyiz ve bu beni çok yaralıyor samimi hissetmiyorum o anne sevgisini alamıyorum yani