Anne ve çocuk arasındaki bağ arkadaş gibi olmalıdır. Yoksa bir sınırı olmalı mıdır bir çizgi mi katilmalidir araya?

Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer Anne ve çocuk arasındaki bağ arkadaş gibi olmalıdır. Yoksa bir sınırı olmalı mıdır bir çizgi mi katilmalidir araya?

Tabii ki. Hatta sadece anne değil babanın da arkadaş olması lazım çünkü, çocuğun babanın da ilgisine sevgisine ihtiyacı var Çocuk büyütürken anne baba birlikte ortak bir şekilde bakmalı. Çocuğun anneden öğrenecekleri ayrı babadan öğrenecekleri ayrıdır. Çocuğa arkadaş gibi davranılmalı çocuğun kendisine yakın birileri olduğunu anlamalı ve kötü bir olay olduğunda ailesine anlatabilmeli. Çocukların başına gelen taciz tecavüz olaylarında ailesine anlatamama sebeplerinden bir tanesi çocukla ailenin arasındaki olan mesafenin çok fazla olmasıdır. Bu sebeple çocuk, başına gelen kötü olayları ailesine anlatamamakta. Çocukla ailenin arasındaki dengenin çok iyi kurulması, ve bunun sürdürülebilir olması lazım. Çocukla eğer haddinden fazla arkadaş gibi olursan sana saygısızlık terbiyesizlik yapabilir senin dinlenilmesi gereken bir kural söylediğinde çocuk buna tepkisiz kalır her şeyde başına buyruk davranır ancak aranızda çok mesafe varsa çocukla bu yukarıda bahsettiğim olaylar başına geldiğinde anlatamama gibi bir durum söz konusu. Bu sebeple çocuk ile ailenin aradaki dengeyi çok iyi kurması lazım ve şunu da söylemek istiyorum; eğer ki hem maddi açıdan hem mental açıdan kendinizi çocuk yapmaya hazır hissetmiyorsanız lütfen çocuk yapmayın. Bu iki maddeden bir tanesi bile eksik olsa çocuğun hayatını karartabilirsiniz ve çocuk bazı şeyleri anlama yaşına geldiğinde size küfür ederse sonuna kadar haklıdır maalesef.
Elbette öyle olmalı gadası. Öyle olmadığı için çocuklarla aile üyeleri arasında çatışmaları yaşanıyor.
Evet! Çünkü; birbirleri ile arkadaşça sohbet edebilen anneler ve çocukların arasındaki saygı, sevgi ve güven bağı daha bir güçlü oluyor. Ve çocuklar daha özgür daha mutlu büyüyorlar. Çocuklarla göz göze iletişim kurmanın da çok etkili olduğunu düşünüyorum. Benim annemle ilişkim bu sayede daha çok güçlü oldu, diyebilirim. Küçüklüğümden beridir, annem gözlerimin içine bakarak bana her şeyi izah ederdi. Ve hala da öyledir, sağolsun. Küçüklüğümden beri hala en iyi arkadaşım annemdir. Ve hala her şeyimi ilk önce ona anlatırım. Annemi çok çok çok seviyorum. Benim kanatsız meleğim 😊😇❤️
Çocuğunuz kaç yaşında biliyorum. Ama, evet lütfen ilişkiniz arkadaş gibi olsun.
Ve özellikle sakın yalanın gizli süper güç bir silah olduğunu öğrenmesin.
Her zaman her konuda sakın çoğunuza kızmayın, cezw vermeyin, başkaları ile kıyaslamayın, tatlı tatlı konuşun. bir konuda izah etmeniz gerekirse bıkmadan usanmadan gerekirse yüzlerce kez tekrar tekrar konuşup anlatmayı deneyin.
Yalan denen silahı keşfetmesini böyle engellemiş olursunuz
Yalanı keşfederse buna artık engel olamazsınız
Cevap
56Cevap
Anne ve çocuk
-iki yakın arkadaşın samimiyeti
-psikologla danışanın güveni
-öğretmenle öğrencinin bağı
-iki kardeşin dürüstlüğü
-bitkinin güneşe olan ihtiyacı
-Allah'ın kullarına olan şefkati
-hayatın bize kattıkları gibi olmalıdır.
Anne çocuğunu her olayda ani tepki vermeden, sözünü kesmeden, anlayışla dinleyebilendir. Çocuğunun hayal gücü gelişsin diye bir sürü masal anlatan, yepyeni fikirler üretip paylaşan, ona renkli dünyalar hediye edendir. İhtiyacı olduğunda yanında olduğunu, sevildiğini dibine kadar hissettirendir. Bir omza, tutunacak bir dala, sığınacak bir kalbe ihtiyaç duyduğunda kollarını açabilendir. Bir hata yaptığında sebebini sessizce ve sabırla dinleyip sözünü bitirdiğinde ona güzel bir dille doğruyu anlatandır.
Sürekli sınırlar çizip 'onu yapamazsın!' diyerek alanını kısıtlayan değildir, yaptığı davranışlara sert tepkiler verip çocuğunu ürküten değildir.
~kısaca anne, şefkattir 🌸
Arada kesinlikle sınır olmalıdır özellikle kız çocuklarının çünkü arkadaş gibi iliskileri inceledik kız ya da erkek serbest yaşam biçimini benimsiyor utanmadan annesinden müsade istiyor neymis erkek arkadaşı ile gezecekmiş yok abi böyle dünya erkek utanmadan babasından müsade istiyor neymiş kız arkadaşı eve gelecekmis evi bana bırakın diyor bu ne lan bumudur yani gelinen nokta sair şeyleri saymıyorum bile hapçı uyuşturucu grubu arkadaşlar falan kız gidiyor oğlanın üstünde zıplıyor annesi arıyor e dedim ya anne mertle buluşcam diye iyi tamam kızım hamile kalma ha yok abi öyle bir ilişki olmamalı sonra 2 hafta sonra gazetelerde resim kızım kayıp ümmeti müslüman yok mu kızımı görenler şu numarayı arasın olur efendim
Yeri geldiğinde anne çocuk gibi, yeri geldiğinde arkadaş gibi. Ama aradaki o ince çizgi hiç bir zaman aşılmamalı. Çocuk hangi yaşta olursa olsun asla şımartılmamalı. Araya mesafe koyacağım diyerekten de kesinlikle sevgiden, saygıdan ve şefkatten uzak durulmamalı. Kariyer uğruna çocuklar asla ve asla ihmal edilmemeli.
Çocuğun bir çok arkadaşı olacak ama tek bir annesi var. Elbette ki çocuk annesine çekincesiz, korkusuz bir güven duymalı ve onunla istediği her şeyi paylaşabilmeli. Ancak annenin çizdiği sınırların dışına çıkmaması gerektiğini de bilmeli ve saygı göstermeli.
Her şey dozunda bence. Ne arkadaşı kadar samimi olunmalı bu şımarıklığa sebebiyet verebilir ve otoriteyi bozabilir ileride laf dinletmekte zorlanabilirsiniz nitekim çok dikdatör davranmakta çocuğu sizden soğutabilir , özgüvensiz birisine dönüştürebilir. En iyisi yeri geldiğinde otoriteyi koruyabilecek kadar şımartmak hayattan soğutmayacak kadar katı olmak.
Gümümüzde malesef hep sınır koyarlar. Bence anne ile çocuğu arkadaş gibi olmalıdır.
Ne derdi sıkıntısı olursa olsun açıkça annesi ile konuşmalı.
Annesinden çekinmemeli, utanmamalı
İdealimde böyle anneler vardır hep. Ama malesef hep edep, saygı, ayıp diye tabuu yetişir çocuklar.
Ve bu yüzden de ailelerinden hep uzakta kendi dünyalarının içinde yanlız yaşarlar.
Anne olmak sadece dogurmak, yedirip icirmek degildir. Anne olmak cocuga ihtiyaci olan sevgiyi vermek, kararlarina saygi duymak, egitimini destek olmak demektir. Ona en yakin insan olmak, derdin derman olmak demektir. Sonsuz güvenebilecegi tek insan olmak, sonsuz sevgi ve sefkat vermek demektir. Anne arkadas gibi olmali mi da yanlis bir cümledir. Cünkü anne kelimesi icinde zaten arkadas özelliklerini de barinidiriyor arkadastan, dert ortagindan, sirdasindan, cok daha fazlasidir annelik. Anne herseydir ❤️
Yerine göre. Arkadaşı gibi görüp herşeyini anlatabileceği bir sırdaşı, beraber eğlendiği kankası olmalı. Ama yerine göre de ağırlığını otoritesini hissetmeli diye düşünüyorum. Sonuçta birsürü arkadaşı vardır ama bir tane annesi var ve bunu hissetmeli. Bence bir denge işi bi taraf çok ağır basarsa denge şaşıyor. Bu dengeyi kurabilmek zor bence. Davranışlarımızda da böyle mi şöyle mi davranmayım diye değil genelde iç güdüyle davranıyoruz. Ama en zor dönem ergenlik dönemi ne yapsanız isyanlar kavgalar.
Hayır.
Anne ve çocuk arasındaki ilişki arkadaş gibi olmaması gerekir. Bu aslında modern görünümlü aileler de olağanüstü bir yanılgıdır. Çünkü anne ve baba, çocuğu bir sorumlu sevgi ile sever. Ve bu sorumluluğun getirdiği roller vardır. Bu nedenle anne , anne olarak. Baba ise baba olarak oldukları mihenk taşları olarak kalmalıdır.
Anne çocuk arasındaki ilişki arkadaş gibi olmamalı.Çocuğun zaten bir sürü arkadaşı olacak o yüzden arkadaşa değil anneye (ebeveyne) ihtiyacı var. Ona yol gösteren, doğruyu yanlışı anlatan, ne olursa olsun her daim arkasında olan bir anneye ihtiyacı var. Tabi ki birlikte oyun oynayabilirler.Çocuk dertlerini sıkıntılarını korkmadan annesiyle paylaşmalı. Annenin gözü hep çocuğun üzerinde olmalı ama çocuk yardım istemedikçe müdahale etmemeli. Ben bunu sınır olarak değerlendirmiyorum.
Çocukların arkadaşa değil anne babaya ihtiyacı vardır disiplin sağlamak için. Evet arada çok büyük uçurumlar da olmamalı ancak sürekli arkadaş modu da olamaz! Kızımla biz her konuda konuşuruz yeri gelir eğleniriz güleriz ama aramızdaki anne kız sınırı vardır hep. Çocukların bazı konularda bu sınırı bilmeleri önemli.
uzmanlar arkadaş ilişkisini net şekilde reddediyor. çocuk anne otoritesini öğrenmeli diyor. doğru ve yanlışı net çizgilerle öğrenmelidir. pedagoglar böyle söylüyor.. arkadaş gibi annelere bakıyoruz. çocuk anneye bağırıyor, üzerine bir şeyler fırlatıyor ve asla sözünü dinlemiyor.. ve aşırı agresif oluyor bu çocuklar. arkadaş ilişkisinde bir problem var demek ki.
Hayır anne çocuk ilişkisi anne çocuk ilişkisi gibi olmalı yeterince arkadaşımız var annemiz annemiz gibi olmalı daha yakın daha başka arkadaşlık daha basit ve geçici bir şey annelerin yeri çok ayrı olmalı çocuklarıyla ilişkileri de öyle tabii
Yorumun alnı olsa da öpsem
Haklı olmama sevindim 🥰
Annem aynı zamanda en ama en yakın arkadaşımdır her şeyi konuşabilir kahkaha atabiliriz, ama yeri gelir sınırını çeker durmam gerektiği yeri de söyler kızması gerektiği yerde kızar, yani her zaman olmasa da evet :)
Evet çünkü bi çocuk annesine güvenirse yaşadığı şeyleri annesine anlatabilir ve rahat hisseder. Ama bazen de tam arkadaş gibi olmamak lazım çocukla, nerde duracağını, nasıl davranacağını bilmeli ve bi sınırı olmalı.
asla...
arkadasi heryerde bulur...
ve anne babayi bulamassa... baskalarinin kollarinda anne babaligi arar...
arkadas cok.. anne baba tektir...
En iyi arkadaşı olabileceğini gösterebilmeli her ebeveyn çocuğuna ama tabiki de sınırlarını belirlemelidir çocuğun karşısında bir büyüğünün olduğunu unutmaması için.
Arkadaş gibi olmanın yanı sıra elbetteki ince bir cizgi olmalı sonuçta anne bende annemle arkadaş gibiyim ama aramizda her daim anne kiz cizgisi hissedilir anneyle arkadas gibi olmak bir cocuk icin cok rahatlatici ve ayni zamanda guven veren bir his hicbirsey paylasamamak ve yalan soylmekten iyidir boylece yanlis bile yapsam anneme soleyebilicek gucu kendimde bulabiliyorum cunku beni arkadasim gibi dinleyedebiliyor
Evet öyle olmalidir. Ben anneme her şeyi anlatabiliyorum bazen tabi. Ama artik anlatamiyorum. Çocuga yardimci olacak en önemli kişiler anne ve babadir. Bu yüzden çocuk hata yapmiş olsa dahi bunu anne babasina rahatça anlatabilmelidir. İleride kendi çocuğum olursa bana her şeyini anlatabilmesini isterim.
Sınırları olan bir arkadaş gbi olmalı bence. Çocuğun en iyi arkadaşı, sırdaşı, herseyini güvenerek paylaşıp anlatabileceği ilk kisi anne ve babası olmalıdır.
Profilimdeki soruyu yanıtlar mısın seni davet edemiyorum
Arkadaş gibi olursa daha iyi bir sonuç elde edilir diye düşünüyorum her anlamda..Çocuk baskı altında hissetmeden hayatında olup biten her şeyi anlatabilir.
bence evet arkadaş gibi olmalıdır ama yeri geldiğinde annesinin sözünü dinlemesini blmesi gerek annesinin bakışlarından korkması gerek. Şahsen benim annem arkadaşımmış gibi davrandı bana hala öyle davranıyor ne bir terbiyesizliğim oldu bu zaman kadar ne de birşey sakladım annemden
Arkadas gibi olmalıdır. Olmalidir ki ergenlige gelindiginde disarida arkadaslarina anlattiklarini size de anlatabilsin.
Saygi tek tarafli beklenirse, eger cocuk ile araniza bir sinir koyarsaniz , ergenlik zamanlarinda size o sinirlari hatirlatir. Tek tarafli beklenen saygi , tam olarak saygi degil kendinize itaat edilmesini istemek olur. Tabiki de kurallarimiz olacak ancak her sey sevgi, sefkat, karsilikli anlayis seklinde olmalidir.
Anne ile çocuk arkadaş, dost, sırdaş olmalı
Ama arada bir çizgi olmalı, ne çocuk bu yakınlığı kötü kullanmalı ne de anne sözünü geçirememezlik yapmamalı
Klasik bir söz vardır. İnsanın 100 arkadaşı olur ama sadece bir annesi ve babası. Yani zaman zaman arkadaş gibi olunsa da çocuk karşısinda gerektiğinde bir otorite, gerektiğinde danışabileceği, sırtını dayayabileceği, kendisime asla kötülük gelmeyecek bir güç olduğunu bilmelu, hissetmeli.
Yeri gelince anne yeri gelince dost arkadaş ben çocuğumun benimle arkdas olmasini isterim hicbirseyini çekinmeden söylesin gelsn yanımda ağlasın gülsün ama dışarda arkadaş görünen düşman çok öyle bir arkadaşlığı olcana beni sadece arkadaş bilsn anne bilmesn farketmez yeterli üzülmesin
Sen annesin onun arkadaşı değil. Bunu birçok piskolog da söylüyor. Tabiki eylenceksin ama sınırlarin hep olcak senin otoriteni bilcek. Bu benim annem, cool kadin ama kurallari var diycek. Anne saglam bir duvar olmali sirtini dayadigin ama yeri geldi mi de deliler gibi eylendigin biri
Çocukların zaten arkadaşı olacak belki birkaç tane belki de çok fazla. ama anne babası bir tane. yerine göre dinleyecek arkadaş gibi ama yerine göre de çizgi çekmeyi bilmeli bence
Anneler çok şeytansı oldu. Müşteri yapınca kocayı boşayıp çocuklarından geçiyor. Küçük yasta kızlarını fuhuşa ızorluyor işkence yapıyor. Kadına ceza hapis yokum
Bence ikisinin tam ortası olmalı. Arkadaş gibi olmalısın ama annesi olduğunun da bilincinde olmalı. Duracağı yeri iyi bilmeli. Herşeyin fazlası zarardır.
bana göre evet ama öyle bir ayarda yapmanız lazım ki bunu sizin annesi olduğunu hep idrak etmesi lazım size karşı saygısızlık vb. gibi şeyler yapmaması lazım size isteği bir konuyu bahsetmesi lazım bunun ayarını yapmak zor belki de bazı insanlar için imkansız ama bunu başarırsanız bana göre çocukla anne arasında muhteşem bir bağ olur ikiside birbirine gerçekten çok güvenir sever ve saygılı davranır
Abartmadan arkadaş olunmasında sakınca yok ama sırlarını öğrenmek için de çocuğa baskı kurmanın bir mantığı yok. Sizin ananız babanız size aynısını yapsa ne hissedersiniz? Pek rahat olabileceğinizi sanmıyorum. Dolayısıyla bu aradaki sınır çizgisi kendiliğinden oluşan doğal bir unsurdur zaten.
Çocuk ile arkadaş olmak çocuğa haksızlık bence,
Ebeveyn kavramını tam anlamı ile yaşatmalıyız çocuklara, arkadaş çok bulur, biz çocuğumuzu sorgulamadan, anlayarak dinleyelim, sorumluluklarının bilincinde olacakları ortamı verelim, gerisini çocuklar çözecektir.
Freud un psikoanalitik gelişim kuramı diye bişe var onu okuyabilirsin ben psikoloji okuyorum inşallah psikolog olacağım. önerdiğim o yazı yardımcı olabilir cinsel gelişim evreleride var şimdi arkadaş gibi olmakta doğru değil olmamakta daha ayrıntılı için özelden yardım edebilirim istersen.
Kesinlikle olmamalı. Anne figürünü hissetmeli çocuk herkes yerini bilecek ana kuzusu olunca ileride kendini gerçekleştirmekte zorlanabilir
Bana kalrsa belli bi yaşa kadar hem disiplin hem arkadaşcıl olunmalı. Belli bir yaştan sonra da tamemen arkadaş.
Belli bir sınır çerçevesinde olmalı.. Anne çocuğunu annelik içgüdüsüyle koruma amaçlı yanlış yönlendirebilir o sebeple anneyle hersey paylaşılmaz.
O bazen değişir ya kimin neyi nasıl anlayacağı o yaşadığı an ile ilgili olduğu için cevabı da zor olur...
Arada ince bir çizgi var. O sağlanmazsa iki taraf içinde üzücü olabilir. Hem arkadaş hemde sınırlar olmalı.
Sınır korunmalı ortaya karışık duruma göre arkadaş gibi ama genelde büyüğü gübi, ebeveyni gibi davranmalı.
Bebekken bakıcı, çocukken çocuk, büyüdüğünde ise arkadaş gibi olmalı yeri geldiğinde yargılamadan akıl vermeli yeri geldiğinde de eğlenmeli
Anne çocuk ilişkisinden arkadas olmaz sınırları olması lazım
Arkadaş gibi olmalıdır evet ama bir anne otoritesi de olması şart.
Gerektiğinde arkadaş olmasını da anne olmasını da bilinmeli
Bir sürü arkadaşı olabilir. Bir tane annesi var. Anne gibi olmalı. Yoluna ışık tutmalı.
Arkadaş gibi ama annesi olduğu unutulmamalı şımarmalı.
Kesinlikle öyle olmalı biz de annemle çoğunlukla öyleyiz daha eğlenceli ve pozitif oluyor
evet ama onunda bir siniri var cocuk anne figurunu unutmamali
Bence anne olduğu unutulmamalıdır. Ama arkadaşça olması sağlam bireyler yetiştirmek için gereklidir
Öyle olmak zor işte bizimkiler ya diyoruz hemen tribe giriyor
Arkadaş olun sonra anne bu benim hayatım sen karisamazsin dediğinde sitem etmeyin
Bunun belli bir yaşı vardır. Evet, belli bir olgunluğa ulaştıktan sonra kendi hayatıdır. Kendi verebilir karalarını.
Sorun göremiyorum :)
@q__soulfly 15 16 olunca bunu söylüyorlar şu an belli yaş dediğin yaşa gelince zaten herkesin kendi hayatı
O yanlış tabi kii...
Yerine göre bir arkadaş gibi olmalı. her daim arkadaş yaklaşımı doğru değil.
Bir çocuk bir anneye en yakın arkadaşı kadar güenebilmeli ama aynı zamandada disiplin kurulmalı
Arkadaş gibi olmalı, korku değil sevgiyle büyütülmeli.
Arkadas gibi olmali ve ayrica cocuguda cok sıkmamali annesi
arkadaşça ve bazende yaş ve konulara göre büyük birey gibi davranmalı
Candostu ve modern yol gösteren olmalı bence anne, bir guru gibi..
Arkadaş gibide olsa bir sorun olmaz annemiz nasıl olsa o bizim.
Arkadaş gibi olunmalı, çocukla çocuk olmalı. Yaşayamadığın yaşamadığın çocukluğu onunla yeniden keşfetmek gerekir.
Anne ve çocuk arkadaş gibi olmalıdır ki çocuk annesine herşeyi rahatlıkla anlatabilirsin. Çocuğu eğitirken neyin ne olduğunu öğretip ilerde yanlış şeyler yapmasını da onlemeliyiz. :)
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?
Video