Ebeveynler, çocukları ile sizce arkadaş gibi mi olmalı?

Orantılı davranmak diyelim.

Arkadaş ortamında yalnız hissedince ona eşlik etmek güzeldir. Kardeşi olmayan için abi abla olmak da güzeldir.

İllaki az da olsa mesafe olmalı tıpkı yatak odasına izinli girilmesi gibi evladında odasına izinli girilmeli ufak tefek sırlar illaki olacaktır.

Ne kadar zorlar ot gibi dibinde bitersen o derece uzaklaşır.
Ne kadar uzak kalırsan o kadar özleyecek ve senden yüz bulamayıp başkalarını anne/baba görecek.

Bu yüzden orantılı olmak iyidir.

ebeveyn olmak
-uçmak istediğinde kanat
-koşmak istediğinde bacak
-konuşmak istediğinde dil
-nefes almak istediğinde oksijen
-öğrenmek istediğinde merak
-sevmek istediğinde kalp olmaktır. Ebeveyn olmak ona yepyeni dünyalar açmak, ufkunu genişletmek ve hatta bazen nefesini vermektir.

çocuğun tek bir şeye ihtiyacı olur; rehbere.. ona hayatı gösterecek, yolunu açacak, yaşamayı öğretecek birisine...

Çok doğru söylemiş arkadaş gibi olunduğu zaman arada hiç bir sınır kalmıyor bu demek değil ki çocukla anne baba arasında sınır olsun çocuk anneden babadan korksun tabiki hayır sadece arkadaşa sonsuz derece güvenmiyorsun ama çocuk annesine babasına güvenmez ise büyük sıkıntı arkadaşı ile kavga edebilir yeri geldiğinde cimcire bilir ama çocuk anne babası ile kavga edemez kavganın boyutu büyük olamaz cimcik atamaz