Çocuğunuzun Arkadaşı olmak mı , Anne ve Baba arak kalmak mı?

İlkokulu bitirene kadar anne ve baba olarak kalmak ama sonrasında dozunda arkadaş olmak ve tecrübelerime dayanarak butda da babanın otoriter ve hafif sert olması ve biraz mesafe koyması gerekli ki çocuğun sonraki yaşantısında hayata hazırlanmasında şart bence

Yerine gore.

Bazen cocugunun en iyi arkadasi olursun, bazen ise babasi.

Arada iki farkli laptopta/bilgisayarda butcenin en iyi sistemleriyle, oyunlariyla oyun arkadasi olursun, arada odevlerine, projelerine ve performans odevlerine yardim eden babasi olursun.

Zamani gelir sirtinda gezdirirsin, sinemalara parklara, bowlinge ve mangala goturursun, baska bir zaman ise karsilikli evde oturur netflixte takilirsin.

Bugun cocuk olur harclik ister, verirsin. Baska bir gun bir bakmissin asgari ucretle calisan ve KPSSye girmek icin calisir, verdikleri ucret yetmez, şu ihtiyacim var der, parani paylasir, ihtiyacini karsilar, alirsin.

Bugun ilkokuldan alir eve goturursun, yarin bir bakmissin adam gibi isi ve arabasi olur, o seni gezdirir, barlara alisverise vs gideriz.

Uzun lafin kisasi, benim cocugum olacak, ben onun asla gercekten sahip olamayacagi ve hep guvenebilecegi bir ARKADAS olacagim. Ben onu yari yolda birakmayacagim ve umarim o da beni birakmaz. Tum kalbimle sevecegim onu.

Çocuğumuzun hayatı boyunca yüzlerce arkadaşı olacak , sevgilisi olacak ama bir tane annesi bir tane babası olacak...

Anlatmak istediğim, ne aşkım diyecek kadar yakın ne de şşştt heey diyecek kadar uzak kaba ve saygısız olmak. Bir gün çocuklar gibi neşeli, başka bir gün sınırlarını öğreten bir veli olmak gerekir.

İnsan arkadaşı ile samimiyet kurdukça yeri gelir ciddiye almaz umursamaz. Ancak her çocuğun her yaşında koşup gelebileceği, sığınacağı büyüğüm atam diyerek fikir alabileceği, hayatı boyunca ciddiyetle bakacağı bir anne babası olmalı.

Arkadaş olmak iyidir ama çizgiyi bilmek lazım yoksa çocuk anne babayı tanımaz.