Kızımla bazı zamanlar fikir ayrılığına düşüyoruz. Bana göre gereksiz isteklerinin onun için değerli olduğunu anladığımda fikrimden vazgeçip onun dediğini yapıyorum. Sizce doğru mu yapıyorum? Ebeveyn kararlı mı olmalı, çocuğunu mu dinlemeli, doğru yol hangisi?inatçı çocuk :)
Çocuk ve ebeveyn arasındaki ilişki bir kişinin hayatında kurabileceği en güçlü bağdır.
Çocuğun anne ve babasıyla kurduğu ilişki, erken yaşamındaki ilk deneyimi olup, yaşamının geri kalanındaki diğer ilişkileri de etkileyebilecek düzeyde önemlidir. Sadece ilişkileri değil, kendine bakışı da buradan beslenir.
Peki bizleri birbirimizden farklı yapan şeyler nedir diye düşündüğümüzde, yapılan çalışmalar sonucu dört temel nokta belirlenmiş; Bunlar Disiplin anlayışı, Bakım ve destek, İletişim tarzı, Olgunluğa dair beklentiler ve kontrol.
Ve bu noktalarla ortaya çıkan ebeveynlik tarzı hem bizlerin hem de çocukların hayatını etkiliyorsa, o zaman ne çocuğun ne de ebeveynlerin dediği olmamalı. Demokratik ve açık iletişim içinde büyüyen bir çocuk ileride kuracağı ilişkilerinden, kendisini nasıl gördüğü ve kendisi hakkında neler hissettiğine kadar birçok konuda daha yüksek farkındalığa sahip olacaktır.
Demokratik ebeveynler hem istekleri olan, hem de karşılık veren roldedir. Kurallar vardır. Kurallar koyarlar fakat bu kuralların neden olduğunu, arkasında yatan sebepleri açıklarlar.
Çocuğa dair istek ve beklentilerini, onların gelişimine göre şekillendirirler. Davranışsal problemleri engellemek adına pozitif disiplin yaklaşımında olurlar, aynı zamanda olumlu davranışları da takdir eder.
Bunun sonucunda, çocuk ve ebeveyn arasındaki güvenli bağlanma kurulmuş olur ve çocuğun öz yeti becerileri iyi gelişmiş olur.
Araştırmalar yıllar içinde göstermiştir ki; demokratik ebeveynlere sahip çocuklar daha mutlu ve başarılı olmaya daha yatkınlardır. Kendi fikirlerini belirtmekten çekinmeyen, sınırlarını kendi belirleyen ve sağlıklı ilişkiler kuran sorumlu yetişkinler olurlar.
Yazınca kolay da sayın Hiçdurmaz, uygularken neden bu kadar zor demokratik ebeveynlik? :) Bu güzel görüşünüz için çok teşekkür ederim. Çok faydalı buldum, üzerine düşüneceğim.
şuna dikkat etmenizi öneririm Kesinlikle, Çocuk gelişim uzmanladından Adele Faber önceleri çocuk büyütmek üstüne sayısız fikrim vardı, çocuk sahibi olduktan sonra ne yapacağım hakkında hiçbir fikrim yok demiş :)
1- istediğim şeyler ne kadar gerekli 2- bunu neden istiyorum yani gerçekten olması gereken mi yoksa ben böyle istediğim için mi? son olarak şunu hep akılda tutmaya gayret etmek lazım. Çocukları istediğimiz gibi değil olduğu gibi kabul etmeliyiz.
Merhaba, Ebeveynler ve çocuklar arasında fikir ayrılıkları yaygın bir durumdur. Anne ve babalar çocukların bazı isteklerine karşı net bir duruş sergileyebiliyorlar. Anne ve babasının kendisinin iyiliği için öyle davrandığını anlayamayan çocuk da anne ve babasına karşı anlık öfkelenebiliyor.
Ebeveyn ve çocukları arasında bu tür sorunların yaşanmaması için çocuk ile ilgili alınacak olan kararlar başta olmak üzere aile içindeki tüm kararlarda çocuğun da bir birey olduğu gerçeğinin unutulmaması ve mutlaka onun da fikirlerinin önemsenmesi gerektiği görüşündeyim.
Konunun ciddiyetine göre değişmekle birlikte ebeveynlerin çok katı bir duruş sergilememeleri ve çocuklarının da fikirlerini alarak onlara kendilerini değerli hissettirmelerinin daha doğru olduğunu düşünüyorum.
Bence bazı durumlarda kesinlikle kararlı olunmalı ama bazen bizim göremediklerimiz oluyor çocuk acısından baktığımızda aslında alınabilecek veya yaptığımızda sorun olmuycak şeyler oluyor bence her konuda kararlı olunmamalı bazen bazı kararlar esnetilebilir.
bunu genç bir kız olarak kendi gözümden cevaplıyorum eğer çocuğunuz kötü sayılabilecek birşey yaptığında anneme söylemeliyim bana yardım eder veya destek olur demek yerine sizden saklamayı tercih ediyorsa yanlış yoldasınız demektir. tabi ki yerine göre sizin istekleriniz olacak otoriteniz geçecek ama bunu onun üstünde aşırı baskı kurarak yapmayın. çocuğunuzu kendinizden uzaklaştırmayın. bu en doğrusu olacaktır.
Çocuğun her isteği kabul edilmemeli, ebeveynin de öyle. Bazen ebeveyn tavrını belirtmesi gerekirken çocuğun gelişimine fayda sağlaması için çok nadir de olsa çocuğun dediklerine uymak gerekir. Aksi halde sürekli kısıtlanan bir çocuk ileriki dönemlerinde psikolojik açıdan sorun yaşayabilir. Dengede tutulmalı.
Benim fikrimi sorarsan çocuğun her dediği yapılmaz nerde durması gerektiği öğretilmeli onun istekleri de göz önüne alınması da gerekiyor fakat ebebeyin olarak hayır denmesi de gerekiyor
bence her zaman çocuğun dediği olmamalı sonra çocuk herşeyi elinin altında sanır buda onu çok şımartır ama her zamanda anne baba kısıtlama koymasın tabii
Çocuk ve ebeveyn arasındaki ilişki bir kişinin hayatında kurabileceği en güçlü bağdır.
Çocuğun anne ve babasıyla kurduğu ilişki, erken yaşamındaki ilk deneyimi olup, yaşamının geri kalanındaki diğer ilişkileri de etkileyebilecek düzeyde önemlidir. Sadece ilişkileri değil, kendine bakışı da buradan beslenir.
Peki bizleri birbirimizden farklı yapan şeyler nedir diye düşündüğümüzde, yapılan çalışmalar sonucu dört temel nokta belirlenmiş; Bunlar Disiplin anlayışı, Bakım ve destek, İletişim tarzı, Olgunluğa dair beklentiler ve kontrol.
Ve bu noktalarla ortaya çıkan ebeveynlik tarzı hem bizlerin hem de çocukların hayatını etkiliyorsa, o zaman ne çocuğun ne de ebeveynlerin dediği olmamalı. Demokratik ve açık iletişim içinde büyüyen bir çocuk ileride kuracağı ilişkilerinden, kendisini nasıl gördüğü ve kendisi hakkında neler hissettiğine kadar birçok konuda daha yüksek farkındalığa sahip olacaktır.
Demokratik ebeveynler hem istekleri olan, hem de karşılık veren roldedir. Kurallar vardır. Kurallar koyarlar fakat bu kuralların neden olduğunu, arkasında yatan sebepleri açıklarlar.
Çocuğa dair istek ve beklentilerini, onların gelişimine göre şekillendirirler. Davranışsal problemleri engellemek adına pozitif disiplin yaklaşımında olurlar, aynı zamanda olumlu davranışları da takdir eder.
Bunun sonucunda, çocuk ve ebeveyn arasındaki güvenli bağlanma kurulmuş olur ve
çocuğun öz yeti becerileri iyi gelişmiş olur.
Araştırmalar yıllar içinde göstermiştir ki; demokratik ebeveynlere sahip çocuklar daha mutlu ve başarılı olmaya daha yatkınlardır. Kendi fikirlerini belirtmekten çekinmeyen, sınırlarını kendi belirleyen ve sağlıklı ilişkiler kuran sorumlu yetişkinler olurlar.
Yazınca kolay da sayın Hiçdurmaz, uygularken neden bu kadar zor demokratik ebeveynlik? :) Bu güzel görüşünüz için çok teşekkür ederim. Çok faydalı buldum, üzerine düşüneceğim.
şuna dikkat etmenizi öneririm
Kesinlikle, Çocuk gelişim uzmanladından Adele Faber önceleri çocuk büyütmek üstüne sayısız fikrim vardı, çocuk sahibi olduktan sonra ne yapacağım hakkında hiçbir fikrim yok demiş :)
1- istediğim şeyler ne kadar gerekli
2- bunu neden istiyorum yani gerçekten olması gereken mi yoksa ben böyle istediğim için mi?
son olarak şunu hep akılda tutmaya gayret etmek lazım. Çocukları istediğimiz gibi değil olduğu gibi kabul etmeliyiz.