Anketler

Haftada bir kere olan ve toplam bir saat süren bir aktiviteye katılıyorum. Ne olduğunu merak edip soranlar olacaktır. Şimdiden söyliyeyim. İngilizce konuşma klübü. Hafta'da bir toplanıyoruz. Ortak whatsapp grubu bile var ama sohbet yok. Sadece yöneticiler mesaj atıyor. Kurs var gelin gibisinden. Neyse orada beğendiklerim oluyor. Beni beğenenler de illahaki oluyor. Çok şık oluyorum. En güzel gömlekleri, takıları takip gidiyorum. Yakışıkli oluyorum yani. Abaza gibi hemen yürümek istemiyorum. Biraz ağırdan aliyim. Cool takiliyim diyorum. Kızlarla İngilizce tanışıp, sohbet edip, konuşuyoruz, yürümek istediklerime, ne zaman yürüsem, ne zaman dışarı teklif etsem. Watsappdan yazsam mi? Numarasını istesem mi, yoksa grupta görüp de mi yazsam. Bunlar hep kafa karıştıran şeyler. Doğru dürüst sevgilisi olan, kızlarla ortami olan birisi değilim. 2 yıldır flörtüm bile yok. 2 yıl önce bir flörtüm oldu 2 hafta sürdü. Yanlış biriydi ve yanlış ilişkiyi. Mutsuz ve kullanılmış olarak bitirdim bu ilişkiyi. Hem yara aldım, maddi manevi hem bitirmek zorunda kaldım, bitirmeseydim daha da üzülen taraf olacaktım. Sevgisi yoktu ve kullanıyordu. Kadınlar konusunda eğitim almam lazım diye düşündüm. Sürekli ilişki uzmanlarını dinledim bu 2 yılda. Yine de kadınlara açılma konusunda iyi değilim. Reddedilme korkusu yok ama bişey beni tutuyor sanki. Bu iki yılda açılmaya çalıştıklarım, nabız yokladiklarim oldu, soğuk mesajlar, isteksiz yazılar, hoşlanmıyorum. Karşımdaki soğuk yapınca hemen soğuyorum. Haber vermeden pek çok kızın numarasını sildiğim oldu. Ben istedim numarani ver diye. Baktım soğuk yazıyor. Bir süre sonra hiç yazmadim. Oda yazmayinca numarasını sildim. Acaba hoşçakal falan diyip demi silseydim. Sildiğimi bilsin falan diye. En son dün birinin numarasını sildim. Sonra keşke haber verseydim falan diye kafamda kurdum. Belki üzülürdü. Böylece geri dönme ihtimali olurdu. Siz ne düşünüyorsunuz. Nasıl gelişebilirim. Ne yapmalıyım bundan sonra. Yaşım geçiyor. Evlenmek isterim ama annemim bulduguyla değil kendim bulmalıyım

26 yaşındayım, kendime hayat kurmak istiyorum 3 tane evimiz var birisi miras olarak hakkım çıkartın kiracıyı da yaşayayım diyorum vermiyorlar, aile evinde kaldığım için hayatıma sürekli burnunu sokuyorlar herşeyime karışıyorlar dışarı çıktığım saatten tutun kimle görüştüğüme, ne yediğim içtiğime kadar herşeye vs. Evlenmeyi istemiyorum ama evlenmeden o evi de vermeyiz trk başına evde oturacan da ne yapacan diyorlar üstelik kızı da biz bulacağız vs diyorlar, hiç istemeyeceğim kızları vs önerip duruyorlar, zaten evlenmeyi de istemiyorum. Aşırı dindalar, kendileri hariç herkes canım hep haklı olan onlar gibi davranıyorlar 26 yaşındaki bana "evlilih çoh eyidir biz böyle gördüh, haramdan sahınır" diye nutuk çekmelerinden bıktım usandım artık. Aileme karşı kin güdüyorum artık. Ölseler de kurtulsam diyecek noktaya geldim.

18 yaşındayım valla işin açıkcası normalde bu tarz sitelerle pek alakam yok ama burası bir anda dank etti neyse konuya gireyim ben ortamlarda genellikle sesiz takılan ama günümdeysem gülmekten kıran halk kimle çıktığı konuştuğu her an değişebilen basın dilinde çapkın halk dilinde p! c olan birisiyim şuana kadar çok fazla kızla kısa süreli dahi olsa da muhabbetim oldu şansımı denedim ama en uzun süreni 2 ay falan aşık olduğum kızdan bahsedecek olursam o ise benim tam tersim 4 yıldan beri sadece 1 kere sevgili yaptı 3 ay çıktı ama çıktığı çocuğun odun olduğunu bahane ederek ayrıldı Ankara da yaşıyor ailevi sebeplerden dolayı çok fazla şehir gezdiğimden dolaylı her yıl 2 3 kere gidiyorum Ankara ya 4 yıldır tanıyorum o beni tanıyor özellikle son 6 aydır samimileşti ve hemen hemen her gün arar sorar oldu ama benim en çok korktuğum kısım ilk tanıştığmızda da ondan hoşlanıyordum ama ergenlik ateşiyle 1 sonra arkadaşlarımın gaza getirmesiyle ona aşık olduğumu söyledim o ise bunu bir tokatla karşıladı :D sonra 1 ay falan arkadaşlarım arasında bir şaka idda olduğunu aslında benimde onu arkadaş olarak gördğüğmü söyledim tabi ki de 4 yıl boyunca boş kalmadım (büyük mallık bu arada ) bir çok sevgilim oldu ama gel gör ki hiç biride aradığım kafa yapısında biri değildi aslında aradığı kriterlerde biriyim ama en büyük korkum bütün sözde olan aşk geçmişimi bilmesi son 6 aydır kız olan birisiyle sohbetimi max 1 hafta tuttum artık hepsi ergen muhhabbetleri gibi geliyor çünki neyse son 1 aydır çok daha farklı düşünmeye başladım rüyalarıma girmeye başladı hayllerimde falan bile düşünmeye başladım tek bir hatasında insanları silebilirken ona ne olursa olsun katlanıyorum işin açığı artık ne yapacağımı bilemedim sizlere soruyorum sizce onunla konuşup aşık olduğumu söylemelimiyim yoksa hayatımdan tamamen çıkarmalımıyım ha her ne kadar aşıkda olsam hayatımdan çıkarmak benim için çok zor olmaz hayatımdan çıktığı zamanda 2 gün kafaya takarım 2 gün sonra yine devam ederim vakit ayırıp cevaplayacak herkese teşekkür ederim ama net bir cevap verebilmeniz için detayları bilmeniz gerekiyordu