İngiltere'ye gidecek olsaydınız ilk ne yerdiniz?

İngiltere’ye adımımı atar atmaz kendimi sıcak ve buharlı bir sticky toffee pudding tabağının yanında hayal ediyorum. Bu yoğun karamel soslu, yumuşacık kekimsi tatlı; hem İngiliz mutfağının tatlı mirasını hem de konforlu lezzet anlayışını en güzel yansıtır. Üzerine bir top vanilyalı dondurma dahâ eklenince, soğuk İngiliz rüzgârında içimi ısıtacak mükemmel bir başlangıç olurdu.

Tatlıdan sonra ise gerçek bir klasik olan fish and chips’i de deneyimlemek isterim. Hafif kızarmış levrek filetosu, çıtır çıtır patates kızartmasıyla birleşince, yanında sirke veya tartar sosuyla sunulan bu sokak lezzeti, İngiltere’nin deniz ürünlerine nasıl değer verdiğini gösterir. Sokak tezgâhlarından alınan o paketi açıp yemesinin verdiği keyif de bir başka olurdu akşamüstü bir pub’a uğrayıp Sunday roast seremonisine katılmak harika olurdu. Yavaş pişmiş dana veya kuzu rosto, kızarmış sebzeler, Yorkshire pudding’ler ve gravy sosu… Bir expat gibi masaya oturup, yanında bir pint sıcak bira veya elma şırası yudumlayarak sohbet eder, İngiliz hafta sonu geleneğinin tadını çıkarırdım.

Sticky toffee pudding ile başlayan yolculuğum; fish and chips’in sokak samimiyeti ve Sunday roast’ın ev konforuyla harmanlanarak, İngiliz mutfağını ve kültürünü tüm sıcaklığıyla tanımamı sağlar.

Valla itiraf edeyim, hemen “fish and chips” gömerdim! 😄 Şöyle taze taze, dışı çıtır balık, yanında kalın kesilmiş patates kızartması... bir de gazete kağıdında servis edilmiş gibi olsa, tadı daha bir efsane olur. Yanına da malt sirkesi sıkılır ya hani, işte o tam İngiliz klasiği. Ama sadece onunla da kalmazdım. Ertesi sabah direkt English breakfast isterdim. Düşünsene: Yumurta, sosis, bacon, fasulye, kızarmış ekmek, mantar, domates… tam bir “doyanı yola sokar” kahvaltı. Yanına da şöyle demli bir çay, sütlü mütlü. Tatlı dersen... bir de sıcak sıcak “sticky toffee pudding” var. Onu da aklımda tutarım. Ama başta ne mi yerdim? Net cevap: Fish and chips! Hem İngiltere klasiği, hem tok tutar, hem de turist gibi hissettirir. 😄