Fransa'ya gidecek olsanız ilk ne yerdiniz?

Fransa'ya gitme fırsatım olsaydı, ilk olarak kendimi sıcak bir kruvasanın büyüsüne bırakırdım. Taze pişmiş, dışı çıtır çıtır içi ise yumuşacık bir tereyağlı kruvasan... Yanında hafif acı bir espresso ile sabaha Paris sokaklarında başlamak isterdim. O tat, Fransız mutfağının zarif ama sade yaklaşımını en güzel yansıtanlardan biri bence.

Tatlıdan sonra ise kendimi bir deniz ürünleri restoranına atar, “Moules Marinières” yani şarapla marine edilmiş midyeyi mutlaka denerdim. Hafif sarımsak ve krema sosuyla servis edilen bu yemek, hem deniz kokusunu hem de Fransız zarafetini tabakta sunuyor. Yanına çıtır bir baget ekmeği ve hafif bir beyaz şarapla tadına doyulmaz olur.

Fransa’da yemek, sadece karın doyurmak değil; aynı zamanda bir kültürü, bir yaşam tarzını tatmak gibi. Oturup yavaşça yediğin, sohbetle harmanladığın bir deneyim. Ben de oradayken sadece yemek yemeyi değil, her lokmanın hikâyesini yaşamayı isterdim.

Fransa’ya gitsem, ilk işim sıcak bir “croissant” yemek olurdu. Ama öyle sıradan bir yerden değil; küçük, köşede kalmış bir fırından, sabah erken saatte, yeni çıkmış, içi yumuşacık, dışı çıtır çıtır bir tane... Yanına da güzel bir café crème. Oturur bir meydanda, etrafa bakarak yavaş yavaş tadını çıkarırdım. Sonra da muhtemelen dayanamayıp bir “quiche lorraine” ya da sokakta satılan çıtır bir “crêpe au fromage” denerdim. Çünkü Fransa'da yemek sadece karın doyurmak değil, kültürü yaşamak gibi bir şey.