Yalnızlığa alışınca neden hiç kimseyi istememeye başlıyoruz hayatımızda?

Yalnız kalmayı çok seven bir insanım. Yalnız yemek yemeyi, yalnız gezmeyi, evde yalnız kalmayı çok seviyorum. Mesela kalabalık bir kafede oturmak yerine deniz kenarında tek başıma oturmayı tercih ediyorum. Ve bu duruma alışmış durumdayım. Yanımda biri olunca sıkılıyorum. Arkdaşlarım görüşmek isteyince hep bir bahane uydurup çıkmıyorum. Yalnızlığa alışınca neden etrafımızdaki insanlar bizi bunaltır ki?
Yalnızlığa alışınca neden hiç kimseyi istememeye başlıyoruz hayatımızda?
Cevapla