Sizce insan elde edemediğinin kölesi, elde ettiğinin de nankörü mü olur, ilişkilerde siz de böyle misiniz?

sana yüzde yüz katılıyorum, illa ki vardır bunu yapan hemcinslerim de ama azınlıkta diye düşünüyorum gördüğüm kadarıyla erkekler de bu daha fazla. bunun sebebini merak ediyorum aslında. kendi ilişkimden yola çıkarak sormak istedim çünkü bana da bu yaşatıldı bu biraz karşıdakine haksızlık gibi geliyor bana

işte o kaybetme korkusuyla ortaya çıkan şeyin ben sevgi olduğuna inanmıyorum. çünkü sonradan dank ediyor kafalarına aa ben ne yapıyorum aslında o ne zaman istesem hep ulaşılabilirdi beni sevdiği için ama artık ulaşılamaz olacak ya da başkalarıyla birlikte olabilir ihtimaliyle korkuluyor sadece. gerçekten seven insanın kaybetme durumuna gelmeyeceğini düşünüyorum iyi olmak için o duruma düşmemek için elinden geleni yapar zaten

katılıyorum sadece sevdiğimiz insanları kaybetmekten korkmayız. varlığına alıştığımız veya bi çıkarımız olan gibi bi sürü kişiyi de kaybetmek istemeyebiliriz. o yüzden ben kaybetme korkusuyla sevgiyi ilişkilendirmiyorum sadece. yanında olmak isteyeceğimiz gerçekten sevdiğimiz bi insanı kaybettik diyelim hadi bi ihtimal (ben olsam ilişkinin içinde kendimi paralar asla izin vermezdim, hep de öyle yaptım) hala onu seviyorsam çok kısa bi süre sonra aklım başıma gelirdi aylar geçmez üstünden ve ona güzellikle elimden geleni yapmaya hazır olduğumu söylemekle kalmaz bu çabamı hissettirir ve gösteririm bazen eylem gerekir her şey lafta kalmamalı. gitmemize izin vermeyen bizim varlığımızı önemseyen kıymet ve değer bilen insanlarla karşılaşalım hepimiz inşallah

çekim olmayan birine yoğun duygu beslemekte zor olmaz mı erkekler için. biz kadınlar genel olarak duygularımız olan kişiye arzu ve çekim hissederiz. erkekler de bu tam tersi midir. sana uygun olup olmadığını uzun sürede mi anlıyorsun mesela bunun için ne kadar süre gerekir

evet yoğunluğunun azalması kabul edilebilir ki bu hormonlarla bile açıklanabilir ama birinin peşinden koşup onu elde ettikten kısa süre sonra yok saymak bence biraz ego tatmini yoksa tabi ki hoşlandığımız her kişiyle ilişki içinde olamayız o biraz tanıdıkça da değişebilecek durum

katılıyorum biraz gönül eğlendirmek kendi egosunu okşamak karşıdakini önemsememekten kaynaklanıyor

bazen öyle bazen böyle erkeklerin çoğunda gözlemlediğim bu yanında ki hiç gitmesin ama o yine de dışarıda kendine uygununu arasın istiyor bazen yedekte tutuyor tanıdığını düşündüğün yıllarca emek verdiğin ilişkinde de bu olabiliyor maalesef. uzun ilişkiden çıkar çıkmaz 1 seneye kalmadan evlenebilenler de gözlemlediğim. birbirini seven insanlar çok büyük bi sorun olmadıkça tölere edebilir ama arada ki sevgi sanılan şey sadece bi alışkanlıksa ve geçinmeye gönlün yoksa taşı sıksan suyunu çıkarsan o insanın gözünde yoksundur

doğrusunun bu olduğunu düşünüyorum birini kazanmak için uğraş sarf ediyorsak o bizim için önemlidir, kıymetini gittikten sonra değil varken bilmek lazım hayat kısa