Bir arkadaş ortamında dışlandığınızı hissederseniz ne yaparsınız? Mesela konuşurken sizin yüzünüze bakılmaması, fikirlerinizin pek önemsenmediğini hissetmeniz gibi durumlarda nasıl tepki verirsiniz? Böyle durumlarda sinirlenir misiniz yoksa sadece sessiz kalır veya uzaklaşır mısınız? Siz yanınızda bulunan kişilere ilgi konusunda dikkatli misiniz? 😌
Ben böyle durumlarda ne hesap sorarım ne de kendimi anlatmaya çalışırım. Çünkü bana göre insanın bulunduğu ortamda değer görmesi için mücadele etmesi gerekiyorsa, zaten yanlış yerdedir.
Bir ortamda konuşurken yüzüme bakılmıyorsa, fikirlerim sürekli görmezden geliniyorsa ya da varlığım yokmuş gibi davranılıyorsa, bunu bir kez fark ederim. İkinci kez aynı hissi yaşamam. Sessizce kalkar, o masadan da o ortamdan da uzaklaşırım. Çünkü ilgi dilenmek karakterime yakışmaz.
Ben ise tam tersini yapmaya özen gösteririm. Bir masadaysam kimsenin kendini dışlanmış hissetmesini istemem. En sessiz insanın bile fikrini merak eder, konuşurken gözlerinin içine bakar, herkesin kendini o sohbetin bir parçası hissetmesine dikkat ederim. Çünkü insanı inciten şey çoğu zaman söylenen sözler değil, yok sayılmaktır.
@MuzipFilozof'un son sözü: Ben değerimi bana değer vermeyenlere anlatmaya çalışmam; çünkü insanın bulunduğu yeri değil, kendine verdiği değeri değiştirmesi gerekir.
Önce biraz gözlemlerim, gerçekten dışlanıyor muyum yoksa o anlık bir durum mu diye bakarım. Sürekli aynı tavrı görüyorsam gidip hesap sormaktan çok mesafemi koyarım. Kendimi zorla bir grubun içine kabul ettirmeye çalışmam; insanın varlığı sürekli hissettirilmek zorundaysa o ortam zaten bana göre değildir.
Bu tür hisleri genelde ortaokul ve lise çağlarında yaşamıştım. Bunu yapan insanlar da egolu, kibirli insanlardır. Ben zamanla bu insanları tanıdığım için böyle insanlarla arkadaş olmam, hayatımın çok yakınında tutmam, hesap da sormam. Böyle bir hissi yaşatan insanları da anında hayatımdan çıkartırım. Çünkü herkes herkesi sevmek zorunda değil ama saygı duymak zorunda.
Dikkatli olduğum gbi dikkat isterim. Yüz yüze çok sorun yaşamıyorum da, ekip olarak görüştüğün kişiler bazen sensiz plan yapar. Halbuki ortada bı sorun da yoktur ama...🤷 Bazen sadece çıkar çatışmasına uymazsin 😌 bı dahaki programlarına katılmam.
Hiç konuşmadan sessizce uzaklaşırım. Çok şükür öyle bir durum olmadı bugüne kadar ama yine de bende bir huy vardır davet edilmediğim yere gitmem istenmediğim yerde de durmam gibi. Zaten eğer ortamda sevmediğim insanlar varsa genel de orada durmam veya plan programa katılmam. Sevilen bir insan olduğum içinde dışlandığım hiç olmadı.
Bazen böyle samimi Ortamlar isterim enseme tokat falan atılsın falan itiraz edilsin ben karşılık vereyim ama işte tam tersi bendede durum kimse itiraz etmez dinlerler sadece tamam derler buda sinir bozucu
Öyle duruma düşeceğim ni ortama girmem öncelikle Ha oldu da basima geldi samimiysem beni niye dinlemiyorsunuz derim değilsem bidaha kolay kolay o ortama girmem
Hayır, hesap sormam. Ne hâlleri varsa görsünler, nede olsa kaybedecek birşeyim yok çünkü endâmını yitirir eskiden sevgime lâyık olanlar, açık denizde kaybolup giden küreksiz kayıklar onlar.