Eşimin ailesini hiç sevmiyorum napmaliyım?

Tabiiki de. Görmemek mümkün mü?
İçimden gelmediğini görmemek için kör olmak lazım.
Biliyor ama tabiiki eşimin yüzüne aileni hiç sevmiyorum demiyorum çünkü ne olursa olsun insan annesini savunmak ister kötü de olsa iyi de olsa.

Annesini sevsin tabii. Herkes annesini sever. Buna kimse karişamaz
Ben ise sevmiyorum icimden gelmiyor vefat etseler mesela eşim üzüleceği icin üzülürüm sadece. Bi gönül bağı hissetmiyorum

Onlar bana sıcaklık gösterek yaklasmadi. hep benden beklenti icinde oldular. Bir insanla konusurken bilirsin sana bakislari bile bi acik bulsam da dedikodusunu yapsam gibi bakar. Hani o gözler bi açık arıyor. O yuzden kusursuz bir robot makine gibi davranman gerekiyor.
Ve
Tüm bunlara rağmen
Beklentiler bitmez
Sevilmezsin çünkü sana bakılan açı elestirilme açısı. Sevmeye sebep aramıyor elestirmeye sebep ariyor.
Neyi ararsa onu bulur evliyalar bile günah işlemislerdir. Biz mi kusursuz olucaz?

Bence de.
Keşke hic görüşmesek

Ben kaynanamla evlenmedim

Tabiiki de
Sygi gerekliliktir ve zorunluluktur
Ama mesela bi akşam yemeğine evime davet edesim gelmiyor cunku bu sevgiyi gerektirir
Eşim ise davet etmek istiyor o da kendince haklı
Ama icimden evden cikip onlar yemek yedikren cay ictikten sonra eve geri dönmek geliyor