Aile içi baskı, korku ve nefret?

20 yaşındayım ve bu yaşıma kadar sürekli babamın baskılarını sineye çektim. Bu yaşıma kadar ve hâlâ da, evde kendimi o kadar güvensiz hissediyorum ki anlatamam. Evimizde fiziksel şiddet çok olmadı, genelde bağırışlar çağırışlar, ağabeyim olmasa belki olurdu ama ağabeyim engel olduğu için çok ağır şeyler olmadı. Babam sadece bana karşı o kadar baskıcı ki. Öyle psikolojik bir şiddete maruz kalıyorum ki. Sanki her bir adımımı izliyor ve her adımımda sanki böyle istemediği bir şey yapayım diye bekliyor, yaparsam bağıracak çağıracak üstüme yürüyecek. Ne yapabileceğini hiç bilmiyorum, hiç kestiremiyorum, çok sakin bir yapısı var ama sinirlenince gözü dönüyor, klasik narsist karakteri. Sanki her gün beni arkamdan izleyen kocaman kapkara bir yaratık var gibi hissediyorum. En ufak bir şey dese bana ödüm kopuyor çünkü her an sesini daha da yükseltebilir. En kötüsü de şu ki ben galiba sabrımı yitirdim, kotam doldu. Artık sessiz kalamıyorum, sürekli içimden çığlık atasım geliyor, dakikalarca sessiz çığlıklar atıyorum içimde. Psikolojim o kadar bozuldu ki. Şimdiye kadar bu kadar içime atmazdım ama kendimi savunmaya çalışsam annem zarar görecek, sırf annem arada kalmasın diye kendimi yıpratıyorum. Ama dayanamıyorum artık, içimdeki o saf öfke yiyor beni dışarıya çıkmak için. Yanlış anlamayın, birisine zarar vermeyi düşünmüyorum ama o kadar yorgunum ki. İçimdeki öfke çıkarsa ne yaparım hiçbir fikrim yok, şimdiye kadar hep bastırdım çünkü. Yalan yok, anne baba hakkından da korkuyorum, beddua etse öbür dünyada yapacağıma pişman olurum diye de korkuyorum. Şu an çok şükür ki sevdiğim bir bölümde okuyorum fakat elimde bir işim olsaydı hiç kimseyi dinlemezdim. Çok yoruldum artık. Bu yaşlarımı kafesteki kuş gibi yaşamayı hayal etmedim hiç. İşe girince eve çıkmamı bile yasaklıyorlar, neymiş burası Amerika mıymış. Neden kendi istediğim geleceği inşa etmek için ailemi karşıma almam gerekiyor? Şimdiye kadar babamın da annemin de benden istedikleri her şeyi yaptım. Ama her zaman daha fazlası isteniyor. Her neyse, çok yüzeysel anlattım, bunlar içimdekilerin yüzde biri falan. Belki yazarsam iyi gelir diye düşündüm. Çok yorgunum.