Uzak mesafe ilişki, aile baskısı, iş stresi ve yalnızlıkla aynı anda nasıl baş edebilirim?

Selam arkadaşlar biraz içimi dökmek istiyorum. Uzak mesafe ilişkimde evlenme aşamasındayken babalarımız tartıştı ve evlilik sürecimiz süresiz bir şekilde ertelendi, sonrasında iş stresine girdim 11 saat çalışıyorum hastalıklarım sahada çok arttı hastaneye gitmekten artık korkuyorum panik ataklarım beni daha da zorlar hale geldi ve bunlar beni artık gerçekten çok yordu tabii bu halime de şükür o ayrı konu. Hiç arkadaşım yok sohbet edip gezebildiğim 1 aydır işten eve evden işe tamamen hayata döngüm bu sabah uyan işe git eve gel sevgilinle konuş ve uyu. Evliliğin yatması beni çok üzüyor babası çok inat adam istemiyor beni bir kötülüğüm dokunmadı sırf uzak diye ve neymiş ben erkek arkadaşımın aklına giriyormuşum ama tek derdi para ya. Öyle işte dostlar ben kendime yaptım yapacağımı siz kendinize yapmayın sevdiğinizle evlenme imkanınız varsa beklemeyin yuvanızı kurun lakin ben gerçekleştiremiyorum. Bir de bu olayın üstüne ailevi problemlerim var ablamla konuşmuyorum ve yakında düğünü var düşman gibiyiz. Babaannemle yaşıyoruz ve o gidince evin bütün yükü bana kalacak kira fatura evin eksikleri biliyorsunuz ki geçim çok zor asgari ücretle sadece bunlar yapılabilir belki yapılamaz da. Çok gitmek istiyorum uzaklaşmak sevdiğim insana yakın bir yerde olmak istiyorum ama bir yandan da babaannem o beni büyüttü daha 3 aylık bebekmişim onun eşinde yani o benim annem ama sevgilim benim can yoldaşım en iyi arkadaşım bunca olan her şeye rağmen en sevdiğim biriciğim en yakınım. Babaanneme desem ki hadi sen de gel beraber gidelim ne kendi gider ne de seni gönderir haklı evet ben olsam ben de büyüttüğüm evladımı göndermezdim. Hiç arkadaşım yok burada işten eve evden işe insan istiyor ki akşam sahilde bir kahve içip dondurma yiyebileceği bir sorun olduğunda onu yargılamayacak bir arkadaşı olsun ama maalesef bende bu çocukluğumdan beri yok. Anlayacağınız karmakarışığım ama bunca şeye rağmen şükrediyorum hayattayım görebiliyorum duyabiliyorum elim ayağım tutuyor belki hasta olmasam bunları demeyi bilmeyebilirdim şükretmeyi unutabilirdim ama bu da Rabbime yakın olmam için hepsine çok şükür en kötü yaşadığım zorluklara bile. Babaannemle ve sevgilimle geçirdiğim her anı çok seviyorum çünkü onlar benim her şeyim