Yalnızlıktan bu kadar nefret etmem normal mi, bu korku ve panikle nasıl baş edeceğim?

Yalnız olmayıp yanımda sevmediğim biri birileri olunca bu benim için gene yalnızlıktır. Arkadaşlar çok nefret ediyorum çok kötü bir hâl yapıyor beni korkuyorum çok korkuyorum her şey üstüme üstüme geliyor ne yapmalı ne etmeli bilmiyorum ben alışamıyorum yalnızlık mahvediyor beni bu saatte uyanığım gene yalnızım herkes uyuduğu için.
Ama bir işe giriyorum gene yalnız bırakılıyorum vardiya odur budur bir şey yapıyorum gene yalnızım neden böyle ne yapmalı altıma edeceğim bu korkudan keşke ailem uyanık olsa