Evliliği annesinin düzeninde devam edeceğini sanan, tıpkı babası gibi kadına değer vermeyen, sadece dolabı doldurmakla, bir şeyler almakla ya da evde bir köşede sohbetsiz muhabbetsiz oturmakla, kendi kontrol edebildiği zaman iyi olacağına inanan kişiyle boşanıyorum.. 29 yaşındayım işim var mesleğim var, annemden yadigâr kız kardeşim ve ortak bir çocuğumuz var. Bir yanım huzurlu çünkü senelerdir çabalayan, oldurmaya çalışan taraftım ama bıraktım artık. Mutsuzum, o evde yokum sanki, kadın gibi hissettiğim bir gün olmadı. Ama bir yanım korku dolu, ana baba evi yok tek başıma ayakta kalabilecek miyim korkusu çevirdi dört bir yanımı.. Şu hayatta hiç kendimi seçmedim, şimdi bir ihtimal mutlu olurum diyorum, gerçekten başarmış kişilerin yorumuna ihtiyacım var..
1 ay
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer