Ne zaman huzura ereceğim sınavım ne zaman kolaylaşacak?

1996'da doğdum. Adım Burak, küçükken çok top oynardık. Komşunun çocuğu vardı, Cihat abimle yaşıttı, abim de Mikail, beraber oynardık. Hatta bir gün abim kolunu kırmıştı top oynarken. Gel zaman git zaman biraz büyüdük, ben 8-10 yaşında falandım, abim de benden 2 yaş büyük. Annem babam biz küçükken sürekli kavga ederdi sık sık. Ben anneme çok bağlı bir insandım küçükken, büyüyünce her zaman. Hatta bir gün okula servisle gelip gidiyordum, servisi kaçırınca okula yakın babaannemin evi vardı, o gün orada kalırdım. Üst üste 2-3 gün servisi kaçırdım, o günlerde babaannemde kaldım ve yine kaçırdım. Annemi özledim ama gideceğim yer 10 km falan uzaklıktaydı ve ben 7-8 yaşında falandım. O gün babaannemde kal falan dese de ben gideceğim, annemi özledim dedim. O kadar kar yağıyordu ki gittiğim yol da pek tekin değildi aslında, boyumdan büyük köpekler vardı yollarda. Yine de kararımı vermiş, yola çıkmıştım. Yürüdüm yürüdüm yürüdüm, kar, fırtına, tipi, gözümün önünü zor görüyordum. Sonunda eve, anneme kavuştum ve annem çok kızmıştı, niye geldin, tek başına nasıl geldin, şaşırmıştı. Özledim dedim, sobanın başına oturttu, ısındım ve bu andan sonrasını hatırlamıyorum. Annem babamla boşanmaya karar vermişti ve o aralarda ortalık biraz karışmış, biz abimle babaannemde falan kalıyorduk. O gün köyün içinde dolaşırken bir ambulans geçiyordu, çocukluk aklımı, hissetmemi desem ama o kadar emindim ki, o ambulansın sesini duyunca ağlamıştım, annem içinde kesin. 3-4 gün kimse annemle ilgili bir şey söylemedi, yaklaşık 1 ay sonra halam söyledi, anneniz hastanede, ilaç yutup intihar etmeye kalkmıştı. Neyse ki 5-6 ay hastanede yattı, engelli kaldı hayatının geri kalanı boyunca ama yine de nefes alıyor, oğlum diyebiliyordu. Annem hastaneden çıkınca anneannemlerin yanına gelmişti Ankara 'ya. 3-4 sene sonra 6. sınıf bitince bizi yanına istedi. İlk zamanlar simit sattık vs. ama çok kazanmıyorduk çünkü bilmiyorduk simit falan satmayı. Her neyse, iyi kötü 8. sınıfı bitirdim, liseye geçtim. Zaten psikolojik olarak çok sağlam olmadığım dönemlerdi, sanayide çalışmaya başladım, liseyi bırakıp. Geçim sıkıntımız vardı, kira, bir gecekonduda kalıyorduk. Bir gün annem engelli kontenjanından TOKİ'ye başvuru yaptı ve ev çıktı. O evin 2022'de sahibi olduk, 1 hafta sonra annem vefat etti ve ben hâlâ yaşıyorum. Annemi hâlâ çok özlüyorum, annem saygıyı hak eden bir insandı.