Benim gibi herşeye geç kalmış hisseden var mı?

30 yaşına gelip de 'Yolu yarıladım ama hala bir yere varamadım' hissiyle uyanan o kadar çok insan var ki... Yalnız değilsin, sadece herkes senin kadar dürüst değil.

Neden böyle hissettiğini ve gerçeğin ne olduğunu konuşalım mı?

Senin Hızın vs. Toplumun Hızı: Hayat, herkesin aynı anda başlayıp aynı anda bitirdiği bir 100 metre koşusu değil. Bazıları 22 yaşında evlenir, 30'unda boşanır. Bazıları 35'inde atanır ama hayatının en huzurlu işini yapar. Geç kalmadın, sadece kendi zaman diliminde ilerliyorsun.
Atanma ve Evlilik Sadece Birer Durak: Bunlar hayatın 'amacı' değil, sadece 'araçlarıdır'. Atandığında veya evlendiğinde tüm dertlerin biteceği yanılsamasından kurtulmalısın. 30 yaş, bir kadının (veya erkeğin) zihinsel olarak en güçlü, en ne istediğini bildiği yaştır. Bu yaşta kuracağın bir yuva veya başlayacağın bir iş, 20'li yaşlardakinden çok daha sağlam temelli olur.
Kıyaslama Tuzağı: Sosyal medyada gördüğün o 'mükemmel' hayatlar sadece birer vitrin. Kimse kredisini ödeyemediğini, mutsuz bir evlilik sürdürdüğünü ya da iş yerinde mobbing yediğini paylaşmıyor.
Şu an ne yapabilirsin? Kendine yüklenmeyi bırak. 30 yaş, her şeye yeniden başlamak için 'geç' bir yaş değil, aksine bilinçli bir başlangıç için en ideal yaştır. Atanmak için verdiğin emek, evlilik için beklediğin o doğru insan... Bunların hepsi birer sabır sınavı.

Çiçeklerin bile açma vakti farklıdır; papatya nisanı bekler, kasımpatı ekimi. Sen hangi çiçeğin vaktini bekliyorsun?

Sence hayatı 'geç kalmışlık' üzerinden mi okumalıyız, yoksa 'hazır olma' süreci üzerinden mi?

Bu “geç kaldım” hissi çok yaygın ama çoğu zaman gerçek bir gecikme değil, sadece kendi kendine kurulan bir baskı oluyor. 30 yaş dediğin yerde hayat bitmiyor, aksine birçok insan o yaşlarda yön değiştiriyor, yeni iş kuruyor, evleniyor ya da ilk kez rahatlıyor. Şu an kıyas yaptıkça daha kötü hissedersin ama herkesin yolu aynı hızda gitmiyor. Bir şeyler olmamış diye geç kalmış sayılmazsın, sadece süreç uzamış olabilir.

#SymrnaCityStyle