Bana zulmeden akrabam ağır hastayken üzülmek zorunda mıyım, üzülmeyince haksız mı oluyorum?

Ben 3 ay evli kalıp boşanmış birisiyim boşandığım kişi benim babamın kuzeninin oğlu bu çocuk geçmişinde çok sorunluymuş hap kullanıyormuş. Ailesine evlendirin belki düzelir demişler. Beni istediler ailem de verdi ama bu çocuğun sorunlu olduğunu bilmiyorduk ve kimse de söylemedi ben nişanlıyken beni aldattı ben ayrılmak istedim ailesi ve amcaları araya girdi pişmanmış bir daha olmayacak biz kefiliz dediler zoraki şekilde kabul ettirdiler. Evlendikten sonra bunun şiddeti başladı hem fiziksel hem psikolojik zaten şizofrenmiş kendisi hap da kullanıyormuş bunu tımarhaneye bile yatırmışlar ama bu düzelmedi hiç yalanları iftiraları şiddetleri bitmedi ben de boşanmak istedim baba evime döndüm annem arkamdaydı sadece babam arkamda olmadı benim dönmem için ikna etmeye yine amcaları geldi biz kefiliz dediler yine ama kabul etmedim babam boşanmama karşıydı ta ki bu çocuk ona küfredene kadar sonra tüm baskıla rağmen boşandım ama bu süreç beni çok yıprattı. Boşandıktan sonra bile hayatım mahvoldu dul birine nasıl bakılıyorsa hor görülüp küçümseniyorsa itilip kakılıp kısıtlanıyorsa hepsini yaşıyorum dışlanıyorum bu yüzden hakkımı helal etmedim hiçbirine şimdi bu kefil olan amcası hastaymış baya ve ben buna hiç üzülemediğim için ailem bana kızıyor haksız mıyım sizce bu adam bana utanmıyor musun boşanıyorsun bizim ailede boşanma yok deyip yeni evlenen kızını sırf kocasıyla kavga etti diye boşatıp evine getirdi ben üzülmedim diye azar işitiyorum