Baba ölümü sonrası vicdan azabıyla nasıl başa çıkılır, bu acı neden bu kadar derinden vuruyor?

23 Şubat 'ta 2026'da babam yoğun bakımda vefat etti. 20 gün dayanabildi. 87 yaşında İstanbul'da geçen bir ömür. En çok üzüldüğüm onu ben de 49 yaşındayım doğma büyüme İstanbulluyum. Babamla annemle hiç gezemedim. Sürekli iş güç. Koşturmacadan kendim de hiç sosyal aktiviteler yapamadım. Babam 8 gün oldu vefat edeli son 2 ay sürekli sağlık kurulu vs koşturduk. O yürüyemiyordu kollarından tutardık. Kucaklayıp arabaya bindirirdik. Vefat ettiğinde hiçbir kardeşi gelemedi. Küçük kardeşi İzmir'de subaydı, o da 84 yaşında ağır hasta, 15 yaş küçük kardeşi 7 yıldır felçli yatalak alzaymır, demans hastası Ankara 'da yaşıyordu. Yıllardır küslerdi belki 40 yıl. Ama yoğun bakıma girmeden önceleri hep adlarını sayardı. Telefonla konuşturmak istedik tabii dilleri anlaşılacak kadar dönmedi ağladılar. Çok üzüldüm. Onu mezara indirirken hayal gibi geldi. Rüya sandım ama gerçekmiş. Babası annesi olan kıymetini bilsin bol vakit geçirin sonrası yok