Merhaba, ben buraya çoğunuzun hoşlanmayacağı bir şey yazmaya geldim. Duygularımı paylaşmak ve belki faydası olur diye düşündüm?

Bu dünyada günahsız yaşamak mümkün değil. Bende küçük büyük günahlarla 32 yaşıma geldim. 1 sene oldu sanırım “Nasılsa işe gitmek için uyandığım sabah namazımı kılıp çıkayım” diye başlayan ve çok uzun bir süre sadece sabah namazıyla devam eden bir yola girdim. Sonra akşamı ekledim sonra öğle ikindi derken şu an tüm vakitleri kılıyorum. Ve bu kadar kısa sürede umreye gitmek nasip oldu. İnanmayan, ciddiye almayan çok fazla insan var ama orası inanılmaz huzurlu. Tarifi mümkün değil. Yaşlı biri söylese bu kadar ciddiye alınmaz belki çünkü bende inancım olmasına rağmen bu kadar etkileneceğimi düşünmüyordum. Ki çalışan, sosyal bir kadınım. Hayatım arkadaşlarımla aktivitelerle geçiyor. Ama Arkadaşlar ben orada olmak istiyorum. Konunun ülkeyle falan alakası yok. Ülkemi çok seviyorum çok şükür ki Türk olarak doğdum. Ne mutlu! Ama oradaki huzuru hissetmek bence iyi kötü demeden bu dünyadaki herkesin hakkı. Arapları sevmeyenler var. En yakınlarım para mı yedireceksin dedi. Hangi ülkeye gitsem oraya para yediricem. 5 ülke gezdim 6. Umre oldu. Başka ülkeleri de gezicem. Bu şekilde devam edecek. maalesef tesettürde değilim. Henüz bunu yapabilecek gücüm yok sanırım. Nasip belki zamanı vardır. Sadece orasının çok huzurlu olduğunu söylemek istedim. İnanan ilk fırsatta gitsin lütfen. İnanmayanda turistik gezi gibi bile olsa mutlaka gitmeli. Hiçbir şey yapmayın gerçekten bu cümleyi oradaki huzuru anlamanız için söylüyorum. Sadece gidip oturun izleyin. orada bir sürü mucize oluyor diyorlardı. Doğru gerçekten doğru. Kuru toprak bile mucize yaşatabilir mi size? Bana biri söylese inanmazdım. İnanan inanmayan iyi kötü hepiniz için tek isteğim umarım en kısa zamanda yolunuz düşer. Okuduysanız ve sadece anlatmak istediğim şeyi anlayabildiyseniz ne mutlu. Teşekkür ederim.