Gerçekten paylaşmaya ihtiyaç duyduğumu düşündüğüm için yazdım bana öneride bulunabilir misiniz?

Ebeyevnlerim ben ilkokul 3. sınıfta iken ayrıldı. O zamandan bu yana yemek, temizlik vb şeyler benim üzerime atıldı. Üniversite tercihlerimi şehir dışı yapmayı düşünüyordum ama kardeşim olduğu için ailemin yanında tercih yaptım ve burada okuyorum. Annem ailesi ile yaşıyor maddi durumlarından ötürü ben babam ile yaşıyorum. Her şey benim görevim gibi davrandılar. Babaannem ve dedemin hastanesi vb şeylerlede ben ilgileniyorum. Okula giderken paramı babaannem veriyor. Babam arkadaş gibi bir baba olduğunu düşünüyor hayatında birisi var bunları benimle paylaşıyor fakat beni dinlemiyor. Kendi düşüncelerimin, hissettiklerimin değersiz olduğunu düşünüyorum. Arkadaşlarımla bir şeyler planladığımız zaman babama doğruyu söylüyorum ve beni inatla görüntülü aramaları fotoğraf at demeleri bana güvenmediğini düşünüyorum babam böyleyken babaannemde eve 1 saat geciksem neredesin diye arıyor otobüsteyim hayatım zaten ev ve okuldan ibaret ve artık babam her aradığında istemsiz inanmayacak kızacak diye panik oluyorum kızdım mı diyor bağırdığının ses tonunun farkında bile değil. Artık arkadaşlarımında bu durumdan rahatsız olduğunu düşünüyorum. Uzun zamandır da görüşmüyoruz. Oturduğumuz yerden kaynaklı sabah evden erken çıkıyorum dönüşümde uzun sürüyor eve geldiğimde ise bu evin hali ne? Yemek yok mu? soruları beni iyice çıldırtıyor. Babam benden daha çok genç gibi kafasına göre geziyor. Hayatında birisi var ve onunla aralarında ufak bir tartışma bile olsa bu bize karşı davranışlarında değişikliğe yol açıyor. Şu zamana kadar hiç bir konuda beni savunmadı. Artık değersiz olduğumu sevilmediğimide hissediyorum. Babamla konuşmayı çok denedim ama bir işe yaramıyor. Uzaklaşmak için işe girip apart tarzı bir yerde kalmayı planladım oturduğumuz yerden dolayı çalışma saatlerini uyduramıyorum. Bunları paylaşacağım kimsede yok çevremde. Babam biz dışında herkesle ilgilendi zaten dershaneye bile gidemedim istemediğim bir bölüm okuyorum maddi durumu mu yetersiz derseniz yeterli. Artık kendimi çok bunalmış hissediyorum.