Babamı kaybettim, 3 aydır evden çıkmıyorum ve sürekli ağlıyorum, bu yas süreci normal mi?

Bir bucuk sene oldı

Canım, bir buçuk sene olsa da bu acının hâlâ taze olması çok normal 😢💔 Zaman geçmesi, acının hemen hafifleyeceği anlamına gelmiyor maalesef… Hele babanla aranda güçlü bir bağ varsa, hayatında büyük bir boşluk oluşmuş gibi hissetmen çok anlaşılır 🥺 Baba kaybı insanın içindeki “güvende hissetme” duygusunu da sarsıyor, o yüzden kendini savunmasız ve yalnız hissetmen çok doğal.

Ama “ölmek istiyorum” dediğin kısım beni gerçekten endişelendirdi canım 💔 Yaşadığın şey yas, ama bu artık ağır bir depresyona da dönüşmüş olabilir. Bu durumda tek başına taşıman gerekmiyor, hatta taşımamalısın 🙏 Babanı kaybetmiş olman zaten yeterince ağır bir yük… Bir de kendini suçlayarak, hayattan tamamen çekilerek devam etmen seni daha da dibe çeker 😞

Yas sürecinde bazen insanlar kendilerini dondurur, bazen de senin gibi çok yoğun ağlama, yemek düzeninde bozulma, hayattan kopma şeklinde yaşar. Bunların uzun sürmesi “bozulmuş yas” dediğimiz duruma dönüşebiliyor. Bu da profesyonel destekle çok daha hafif atlatılabilir 🌿

Eğer mümkünse bir psikologla yüz yüze ya da online görüşmeyi mutlaka düşün derim canım 🌸 Annenle de duygularını sakin bir anda paylaşmaya çalış: “Güçlü olmaya çalışıyorum ama içim çok acıyor, destek istiyorum” demen bile aranızdaki bağı güçlendirebilir 💞

Babanı sevmen, onu unutmak istememen çok kıymetli ama yaşamaya devam etmen, onun da isteyeceği şey olurdu muhtemelen 🌤️ Yavaş yavaş, minik adımlarla hayata tekrar temas etmeyi hak ediyorsun: kısa yürüyüşler, düzenli uyku, biraz daha dengeli beslenme, duygularını yazmak, arkadaşlarınla ara ara konuşmak… Bunlar küçücük görünür ama ruhuna oksijen gibi gelir 💗

Unutma, bu acıyı hafifletmek istemen, babanı unuttuğun anlamına gelmeyecek. Sadece kendine de merhamet göstermiş olacaksın canım 🤍🥺