Babamı kaybettim 6 Şubat’a ve toparlanamıyorum. kardeşlerim normale döndü ama ben hayat bitmiş gibi acılara gömüldüm.. nasıl bu kadar kolay kabulleniyorlar anlayamıyorum? Adı geçtiği anda hıçkırarak ağlamaya başlıyorum, kızıyorlar bana
Babamı kaybettim ve toparlanamıyorum. Destek mi almalıyım, zamanla mı geçer bu acı?
Başın sağ olsun. Bir süre yanar bir süre kanarsın. Yeri dolmaz hiçbir zaman. Bu konuda kim ne söylerse söylesin sen hissettiklerin odaklı olmaya devam edeceksin. Sadece zamana ihtiyacın var.
Bir gün hepimizin ölecek olması bu konuda acıların zamanla azalmasına zemin hazırlar. Ağlamak iyi gelir ruhuna. Her damla yaş daha da rahatlatır seni.
Dirayetli olmak, güçlü görünmek zorunda değilsin. Bırak bir süre hislerin yön versin. Tekrar başın sağ olsun, mekanı cennet olsun.
Öyle düşünme o şimdi boyut değiştirdi Sadece yanımızda değiller ben 7 yaşımdayken babam boyut değiştirmiş tanıma fırsatım bile olmadı neredeyse yurt dışında çalışıyordu yılda bir geliyordu Şimdi gittiği yerde mutlu baban adına sevin O da senin kendi hayatında mutlu olmanı isterdi O yüzden üzülme Üzüldükçe o da üzülecek öyle düşün Üzüntün için üzgünüm ama durum bu Sabret Hiç bir destek kendi iraden kadar güçlü ve sağlıklı olmayacak İlaç falan alma İç sesinle güzel şeyler düşün hep İyi şeyler düşün Duygularını iyi yönde kullan Unutman gerek yok sadece alışacaksın zamanla Aklında olumsuz düşünceler sesler belirdiğinde aklındaki düşünceleri ve sesleri hemen değiştir tıpkı kanal değiştirir gibi
Başın sağolsun öncelikle. Bu kadar etkilenmen elbette normal. Insanlar anlayamayacaktır, anlamaları içinde çaba sarfetme. Psikoljik destek için acele etme. Zaman yaraları iyileştirir. Bu insanın fıtratında var. Ben yakınkarımı gözlerimin önünde kaybettim, çok acılar çektim, yıllarca işe gidip gelirken yolda bile ağladım. En anlayışlı yakınım bile benim acımı anlayamazdı. Şu bir gerçek, kimi nasıl kaybedersek kaybedelim, eğer biz hala yaşıyorsak bir sebebi var ve yaşamaya devam etmek zorundayız. Acı ile olgunlaşmak, kaybetmeden kıymetini bilmek önemli. Ağlamak normal, istediğin zaman ağla, ama kendini yanlız bırakma, nispeten seni anlayacak yakınlarınla vakit geçir. Hiç bir yas şekli gideni geri getirmez.
Başın sağolsun. Ben Babamı kaybedeli 3 yıl oldu. Senin acını en iyi anlayanlardan biriyim. Bu acı maalesef bitmeyecek. Sen ölene kadar içinde bir yerlerde kalacak. İlk zamanlar zor olacak, nerede olursan ol. Otobüs durağında, iş yerinde, markette sürekli aklına gelip ağlayacaksın. Ağla , içini dök , içindekilerini seni anlayabilecek kişilere anlat. Kendini kasma üzülmen gerekiyorsa üzüleceksin ama kendine zarar verecek durumu iyi anlaman gerek. Hiçbir şey geri gelmiyor. Kendini parçalasanda giden gidiyor. Zamanla artık o acı içine hapsoluyor ve onunla yaşamayı öğreniyorsun.
Seni anlayan yoksa çık bir dağın tepesine haykır içindekileri kurda kuşa rahatla ama içine atma çünkü bu acının çözümü yok. Bununla yaşamayı sana zaman gösterecek
Kişilik & Karakter konusunda 204,2b cevap paylaştı.
Bence destek almayı deneyebilirsiniz çünkü çok zor bir durum sizin için. yani aslında bu zaman ile geçebilecek bir durum değildir insan bir yakını kaybettiği zaman genelde kendini çok kötü hisseder sanki hiç geçmeyecekmiş gibi bu yüzden de canı hiç bir şey yapmak istemez ve bu durum devam ederse de maalesef depresyon gibi durumlar olabilir. bu yüzden eğer kendiniz toparlanamıyorsanız bence destek almanız daha doğru olacaktır çünkü insan bazen kendi başına çözemeyeceği sorunlar ile karşılaşabilir böyle üzücü durumlarda bence zaman kaybetmeden destek almayı düşünebilirsiniz bence umarım düzelebilirsiniz.
Her insanın psikolojisi aynı değildir. Benim babamda 12 yıldır kanserdi çok büyük süreçlerde hep başbaşaydık. Hastalığı nüksediyordu ve gözüne cildine vurmuştu o sorunlarla uğraşırken korona çıktı ki koronanın aradığı hasta. Evde annem hafif öksürüyordu kardeşimle teste gideceklerken sende git nolur nolmaz dedim gittiler. Hepsi pozitif çıktı. Annem normale döndü babam günden güne düştü. Her saniye ateşine bak evden çık sağlık ocağına git gel. Ateş ateş derken kandaki oksijende düşünce ambulansla hastaneye gittik. Benle konuşuyordu. Doktor kan aldı. Sordum bütün kan değerleri düşük hastalığı nüksetmiş deyince ben orada son görüşmemiz olduğunu anladım. Bide hasta bakıcı ile beraber filme soktuk. Adama dedim ateşi oluyor ama pek öksürüğü yok. Adam dedi yok da bütün ciğerleri sarmış nerden bulaştı bu. O ara dedim okan bu son görevin. Girdim yanına çaktırmamaya çalıştım. Dedim yoğunbakıma çıkacaksın. Kuzende orada hemşire bugün acil işi var ama yarın gelecek. Arkadaşlarının haberi var. Sende bi tuhafsın sende mi hasta oldun sanada mı bulaştı dedi. Dedim yok üzüldüm bşraz ondan. Korkmasın diye helallik almadım. Telefonu çıkardım ilk defa selfie çekildik. Üzerini çıkardık adamla giyindi. Moral aşıladım. O yoğunbakıma çıktı ben eve. Anneme dedim gitti. O hala döner iyileşir umudundaydı. Yani bazı şeylerin önüne geçilemiyor. Hep kafanda yorarsan bazı şeyleri sana da eziyet olur seni izliyosa babanda üzülür. Bi şekilde güçlü olup. Psikolojinin seni değil senin psikolojini yönlendiriyor olman lazım. Yoksa kötüye gidersin
Öncelikle Başın sağ olsun gerçekten de çok üzüldüm ben babama kaybedeli 6 ay oldu ama hala ilk günkü gibi canım acımaya devam ediyor bu hemen geçecek bir şey değil maalesef birazcık zamana bırakıp sürece alışmak gerekiyor
Başın sağolsun. Mekanı cennet olsun. Zamandan başka ilacı yok bu acının. Zamanla acı diniyor kabule geçme başlıyor sadece özlüyorsun, özlem duygusu hiç bitmiyor. Ağlamak istediğin zaman ağla acını bastırmadan yaşa ve Şöyle düşün sonsuz bir hayatta yaşamıyoruz vakti gelince kavuşacaksiniz. Baban için bol dua oku, onun bu dünyadaki tek açık kapısı sensin 🙏
Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun. Olenle ölünmüyor hayat devam ediyor mecburen. Sen kendin icin ya da hic degilse babanin senden umdugu beklentileri icin hayatina devam etmek zorundasin. O bunları yasa ister miydi? Emin ol cok kızardı sana
Bende annemi kaybettim. hemde kollarimda vefat etti. ambulansta gec geldi. cansiz bedenide saatlerce salonun ortasinda kaldi cenaze aracida gec geldi. oncelikle dusunmemeye calis resimlerine falan fazla bakma aklina getirme. sonra bol bol dua et. hakkini helal et. allahin selami uzerine olsun de. kabri cennetten bir bahceye donussun de. namaz kilarken oruc tutarken Allahim benim sevaplarimdan onlarada sevap ver de. uzerimde suphesiz cok emekleri var de. inancli biri degilse bu dediklerimi unut. dua faslindan sonra eve girerken merhaba de ben geldim de. aksam uyurken iyi geceler de. baban kendi odasinda yatiyormus gibi dusun. ve eninde sonunda bende öldugumde kavuscaz diye dusun. babanin vefat etmis tanidiklari varsa onlarla birlikte mutlu oldugunu dusun.
Şu an çok taze olduğu için böyle hissetmen bi nebze normal. Lakin eğer inançlıysan yolunun isyana gidebileceğini düşünerek hareket et. Şimdi kimse seni teselli edemez ne denilse boş gelir. Kimse seni anlamıyor gibi düşünebilirsin.
Şu an bu ağlamalarının ne senin için ne baban için hiçbir faydası yok. Bunun yerine göz yaşlarını sil ve onun için hayırlar yap gittiği yerde en çok ona ihtiyacı var.
Az önce de dediğim gibi ne desem boş, seni teselli etmeye yetmez. Ama, bir gün hepimiz toprak olacağız, bunu kabullenmek zorundayız, hayat devam ediyor...
Tabii ki kolay değil, hiç kimse yaşayanın çektiği acıyı çekemez ve bilemez... Böyle yaparak kendini üzüyor ve yıpratıyorsun, baban hayatta olsa seni böyle görmek asla istemezdi
Başın sağ olsun. Öncelikle herkesin yaş tutma süreci ve acıyı yaşaması farklıdır kardeş dahi olsanız. Bu yas döneminde acını bastırmamak gerekiyor ağlamak istiyorsan o an ağla asla içine atma yaz anlat konuş ama o yası yaşaman gerekiyor ve böylece uğurlayabileceksin aslında babanı.
Seni kadar hissedemryiz ama 6 subattan bu yana hergun bizde agliyoruz ve uzuluyoruz keske bisey gelse elimizden sende toparlanmalisin geride kalanlar icin yine aci cekecen asla unutmican sadece alisacan baban sehit oldu ve inan iyi olmanizi isterdi mekani cennet olsun🙏
Kardeş başın sağolsun. Mekanı cennet olsun. Kendini zamana bırakıp, alışmaktan başka çare yok. Senin güçlü olup aileni toparlaman lazım. Evde birinin bunu yapması lazım. O sizi izliyordur ve hep yanınızda olacaktır.
Öncelikle başın sağ olsun normal hayatına devam et 2-3 günden fazla kederlenmek iyi değildir eğer çok zorlanıyorsan klinik psikolog desteği alabilirsin ama psikiyatriye gitmeni önermem. Son çare olarak psikiyatriye gidebilirsin ama çok normal🥰
Zamana yay lütfen, destek sadece seni dahada donuklaştırır çünkü bu gibi durumlar için ilaç tedavisi başlıyorlar, Allah sana ve yakınlarına sabır versin @Manquer
Basin sagolsun. Mekani cennet olsun. Bazı insanlar dibi görmeden acılarından arınamıyor maalesef. Sen o durumdasın acıni bitirince normal hayatına geri doneceksin eminim
Ben babamı kaybedeli 20 sene oluyor hala bir yanım eksik ama hayat devam ediyor zamanla toparlanırsın, şimdi ben de babayım, tutunacak birşeyler mutlaka var, inancını kaybetme, ona dua et , Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun
Başın sağ olsun tabiki destek almalısın. Bende yeni kaybettim destek almadım ama serseri mayın gibi ortalarda dolanıp duruyorum. En kısa zamanda bende destek almayı düşünüyorum
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Basın sağ olsun acin daha taze normal o kadar üzülmen vefat etme nedeni neydi?
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(36-45)
+1 yıl
Başın saolsun, bende annemi kaybettim ama ölenle ölünmüyor, içinde fırtına dinecek en sonunda