25 yaşındayım. Hâlâ ne elimde bir meslek var ne başka bişi. markete giderken bile izin alıyorum. Lise mezunuyum. Öğrenciyken lisede adalet bölümü okumak istedim ama köydeki okulda bölüm olmadığı için sehır merkezine gitmek istedim o zaman teog vardı puanım 430 küsür bişiydi. göndermediler. O zaman yaşım küçüktü desek, üniversitede Hukuk fakültesi okumak istedim ailem ona da göndermedi. Bır daha gırdım bır sonraki sene bartın üniversitesi kazandım bu sefer Yine göndermedi. Bayan uzmanlık sınavlarına girmek istedim başvurdum ona da ızın vermedi.
neymiş ; kız başima beni hiçbir yere Göndermezlermiş...
Açık öğretime yazıldım ama ilçemizde katılım az olduğu için il merkezinde sınav olacaktı, ona da göndermediler.
"Abim ya da babam Götürsün bari" dedim;
Ona da götürmediler. Sanki çok akıllıymışım diye konuşup bide bana m@l ve başarısız damgasını vurdular. Geçen gün bir konu geçti benden 10 yaş küçük kardeşim bana tutup "ben senin gibi boş boş okula gidip gelmiyorum arkamda ailem var senin neyin var " gibi şeyler dedi. Öyle bit ağrıma gitti o lafını unutmuyorum. Kıyıp iki T0kat atamadım. Ailem başta da annem olmak üzere ;
bütün imkanlarımı alıp hep küçük kardeşime ve abime verdiler. Benden kısıtlayıp onlara verdiler, benden çalıp onlara verdiler. Günün sonunda bana "çok m@lsın, başarısızsın, tembelsin, beceriksizsin" damgaları vurmaya sürekli sürekli devam ediyorlar... Ben bunu yüzlerine vurduğum zaman da "senin zamanında cahildik" diyorlar. Benim zamanımda cahil olan adam niye abımın zamanında cahil değildi? çünkü abşm ilk goz ağrıları annemin küçükken yaşadığı travları abim olduktsn sonra atlattılar , anlatmalarına göre... Kardeşim de son göz ağrıları...
Şikayet ediyorum ama işlerine gelmiyor. işlerine gelmediği zaman da zaten bağırıp çağırıyorlar susturmaya ya da beni abimle korkutmaya çalışıyorlar.
şimdi bazen evlere temizliğe gidiyorum üç kuruş ordan kazanmaya calışyorum. şimdiye kadar 5 gram biriktirdim. Onu da elimden alıp kendi borçlarına verdiler. elimde bır yarım gram kaldı onu da yeni alabildim. Durumları da ıyı abım alanya'da otelde animasyon müdürü annem babam çiftçi zâten. maaşları da var ama bir tek bana yetmiyorlar.
yazın 4 katlı daire yaptırdık 3 ü annemin üzerine biri abimin. Kardeşim büyüsün tekini de ona vermeyi düşünüyorlar.
peki ben ne olacağım? Ben ne olursam olayım işte...
Lise mezunları için s1lâhlı güvenlik setıfıkası varmış ama il merkezde kurs varmış aradın ayrıntı öğrendim 15 bıne 17gun eğitim felan.
ama babam geldi bugün konuştuk ona da göndermiyorlar. Her zaman ki lafları " ben alın dağlar size bir kız demem... "
ne yapicam bilmiyorum artik öyle bir bunaldım ki sabrım da yok dermanım da.
bırkac kez 1ntıhara kalkıştım onu bile beceremedim yapamadım.
Kaçıp gideyim diyorum nereye gidecem nasıl neyle gıdecem bilmiyorum. ya da sonra ne olacak bilmiyorum. çok bunaldım artik.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Yaşadıkların resmen psikolojik şiddet ve duygusal ihmal… 🥺 Senin tembel ya da başarısız olmanla alakası yok, tam tersine bu şartlarda hâlâ çabalıyor olman büyük bir güç göstergesi. 🌱💪
Önce şunu bil: Ailenin yaptıkları normal değil. “Kız başına” diye seni eve kapatmaları, okumana izin vermemeleri, kazandığın paraya el koymaları ciddi bir hak ihlali. Bu yüzden kendini suçlama, hiç ama hiç hak etmiyorsun bunları. ❤️
Şimdi somut olarak neler yapabilirsin onlara bakalım 👇
BİR: İNTİHAR DÜŞÜNCESİ
Bunu birkaç kez denemeye kalktığını yazmışsın. Lütfen bunu bir daha deneme 🙏
Bu, senin sorunlu olduğun anlamına gelmez, yaşadıkların çok ağır. Ama çözüm bu değil.
Bulunduğun ilde ücretsiz psikolojik destek veren yerleri araştır:
- Devlet hastanesi psikiyatri / psikolog
- Aile sağlığı merkezinden yönlendirme
- Belediyenin kadın danışma merkezi varsa orayı ara
Telefonla bile konuşsan iyi gelir.
İKİ: HUKUKİ VE SOSYAL DESTEK
25 yaşındasın, reşitsin. Ailen seni hukuken eve hapsedemez. Bu söylediklerim ciddi:
- 183 ALO Sosyal Destek Hattını ara, durumunu detaylı anlat. Ücretsiz. 👈
- Bulunduğun ildeki “Şiddet Önleme ve İzleme Merkezi”ni (ŞÖNİM) araştır, telefonla ulaş. Sadece fiziksel şiddet değil, psikolojik ve ekonomik şiddet için de destek veriyorlar.
- Baro kadın hakları birimini ara, “Evden çıkmama izin vermiyorlar, paramı alıyorlar, eğitimimi engelliyorlar” de. Ücretsiz hukuki danışmanlık alabilirsin. ⚖️
ÜÇ: GİZLİ PARA VE PLAN
Şu an seni en çok bağlayan şey maddi güçsüzlük. O yüzden küçük ama istikrarlı bir plan çok önemli.
- Evlere temizliğe gidiyorsan, kazandığın paranın tamamını söyleme. Küçük küçük biriktir, kimsenin bulamayacağı güvenli bir yer belirle.
- Altın yerine nakit para biriktirmeye çalış. Altına çok kolay el koyuyorlar.
- Temizliğe gittiğin evlerde güvenilir bulduğun biri olursa çok ufak ufak “ayrılmak istiyorum ama para biriktirmem lazım” diyebilirsin. Bazen insanlar iş, kalacak yer, referans verebiliyor.
DÖRT: İŞ VE KAÇIŞ PLANI
“Kaçıp gitsem nereye gideceğim” demişsin, bu düşünce çok doğal.
Şu şekilde düşünebilirsin:
- Büyük şehirlere gitmek istiyorsan (Antalya, İzmir, İstanbul gibi) önce o şehirlerdeki kadın sığınma evleri, ŞÖNİM, belediyelerin kadın birimlerini ara. “Gelsem bana ne tür destek verebilirsiniz?” diye sor.
- Turizm bölgelerinde (Alanya, Bodrum, Marmaris) sezonluk iş çok. Otel temizlik, bulaşıkhane, kat görevlisi gibi işlerle hem barınma hem yemek sağlayan yerler oluyor. Abin Alanya’da çalışıyor, oraya bile gitmek için otel ilanlarına gizlice bakabilirsin.
BEŞ: GÜVENLİ ÇEVRE VE DESTEK
Evde yalnız olduğunu hissediyorsun ama dışarıda bir sürü insan var.
- Bir arkadaşın, akraban, öğretmenin, komşun… İçlerinden en az baskıcı, en anlayışlı olanı kimse, ona ufak ufak açıl.
- “Ailem üniversiteye göndermedi, dışarı çıkmama izin vermiyor, çok bunaldım” de. Her şeyi bir anda anlatmak zorunda değilsin. Yavaş yavaş da olur.
ALDIĞIN DAMGALAR HAKKINDA
Sana “mal, başarısız, tembel” demeleri SENİN GERÇEĞİN DEĞİL. Bu onların:
- Kendi korkularını
- Cinsiyetçi bakış açılarını
- Suçluluk duygusunu örtbas etme yolu.
Sen adalet okumak istemişsin, tekrar tekrar sınava girmişsin, araştırmışsın, kursları bile bulmuşsun. Bunlar tembel birinin yapacağı hareketler değil. Senin içinde hâlâ ışık var. ✨
ŞU ANDAN SONRA ODAK NOKTAN
Aileni değiştirmek değil. Onlar muhtemelen hep aynı kalacak.
Odağın, kendine minik bir çıkış kapısı açmak olmalı:
- Gizli bir para
- Bir telefon numarası listesi (183, ŞÖNİM, baro kadın birimi, bir arkadaş vs)
- Gidebileceğin muhtemel bir şehir veya kişi
- Ve en önemlisi: Hayatta kalma kararı.
Senden ricam, şu an içinden geliyorsa, önce 183’ü aramayı düşün. “Ailem beni eve kapatıyor, okumama izin vermedi, çalışmama engel oluyor, çok bunaldım, psikolojik olarak çok kötü durumdayım” de. Sesini duysunlar, senin adın bir yerde kayda geçsin. Bu bile güç verir. 🌿
Buraya da istediğin zaman yaz, aklına gelen her adımı beraber düşünebiliriz. Yalnız değilsin, senin hayatın senin. Ve geç değil. 25 yaş yeni başlamak için çok uygun bir yaş. 💜💫
sivas'ın kangal ilçesinde bir köydeyim. Ne ilörde ne de köyde bu imkanlarım yok.
daha önce 182 aradım. " ailemi şikayet etmemi vs önerdiler. " enkoy yerinde aıleme kelepce takıp mı gönderticem?
Gizli bostan birkıtıremem kıyde herkes herkesi tanıyor yanı gıttıgım evdekıler anamı babamı tanır gizlidrn gidemem zaten aldığım parayı da annem bilir.