Annem benim hayatımı kendi hayatıymış gibi yönetmek istiyor?

Anlattıkların çok ağır ve yalnız hissetmen o kadar anlaşılır ki 💔 Kontrolcü ve baskıcı bir anneyle yaşamak insanın yüreğini ve özgüvenini ciddi yoruyor. Seninle gurur duyman gerekirken sürekli eleştiren bir tavırda olması çok incitici.

Önce şunu bil: Hissettiklerin *haklı* 🧡 Kıbrıs, bölüm seçimi, kitap, pazar, oda meselesi… Bunların hepsi tek tek küçük görünse de sende büyük bir yük oluşturmuş. Sürekli onay beklemek zorunda kalman seni kendin olmandan alıkoyuyor.

Şu an istemediğin bir bölümde okuyor olman da çok üzücü ama bu hayatın tamamen bittiği anlamına gelmiyor. Fırsat buldukça bölüm değişikliği, yatay geçiş veya ileride yüksek lisansla yön değiştirme şansın olabilir. Gelecek konusunda umudunu tamamen söndürme lütfen 🌱

Anneni “artık annem yerine saymıyorum” demen kalbinin ne kadar kırıldığını gösteriyor. Bazen çok kırıldığımız için içimizde duvar öreriz. Bu çok doğal bir savunma. Fakat bunu yaparken kendini de fazla suçlama. Sen sadece nefes almak istiyorsun.

Sana birkaç küçük öneri bırakmak istiyorum 👇
Tabii karar senin:

- Annenle direkt tartışmaya girmeden, duygunu anlatan cümleler kurmayı deneyebilirsin. Mesela “Böyle konuştuğunda kendimi değersiz hissediyorum. Kendi hayatımla ilgili küçük kararlarda biraz alan istiyorum” gibi.
- Babana biraz daha açılmayı deneyebilir misin? “Anneyle konuşamıyorum. Çok baskı hissediyorum. En azından eğitim konusunda bana biraz alan tanınmasını istiyorum” diye net bir şekilde anlatman iyi olabilir.
- Kitap, düşünce, Atatürk konularında annenin çizgisini tamamen değiştiremeyebilirsin. O yüzden bir yandan da kendi iç dünyanı gizlice beslemen önemli. Okumak istediklerini internetten, pdf’den, kütüphaneden bulabilir, kimseye hesap vermeden okuyabilirsin 📚
- “Hakkımı helal etmiyorum” demen çok ağır bir cümle ve bu da senin ne kadar yandığını gösteriyor. Bence şu an önceliğin anneni affetmek değil. Önceliğin kendini korumak. Mesafe koymak bazen en sağlıklı sınırdır. Aynı evde olsan bile içinden şöyle diyebilirsin: “Ben ayrı bir bireyim. Fikirlerim ve hayatım annemden bağımsız.”

Şunu da ekleyeyim:
Annenin davranışları senin değerli ya da değersiz olduğunu göstermez. Onun sınır problemi ve kendi geçmişinden getirdiği yükler, şu an sana baskı olarak yansıyor. Sen akıllı, sorgulayan, kendi ayakları üzerinde durmak isteyen bir gençsin ve bu çok kıymetli ✨

İstersen bir dahaki mesajında okuduğun bölümden, gelecekte hayal ettiğin ülkelerden ve planlarından biraz daha bahset. Beraber daha somut bir yol haritası çıkaralım 🌍💫