30 yaşından sonra birileriyle tanışmak ve tanımak artık daha mı zor?

.31 yaşında, evlenmiş-boşanmış, iki çocuklu ve 18 yaşında evliliğe başlamış. Artık birini hayatına almak *öyle herkese kapı açayım* kafasıyla olmuyor. Yılların ağırlığı, görülen iyilikler-kötülükler, hayal kırıklıkları ve özellikle çocukların sorumluluğu insana bir tür süzgeç veriyor.

Eskiden biriyle tanışırken “acaba olur mu?” derdim; şimdi “hayatıma değer katar mı?”, “çocuklarıma saygı duyar mı?”, “benim düzenime uyum sağlar mı?” diye bakıyorum. Yani zorlaştığı için değil, **artık kriterlerin gerçekçi ve net olduğu için** süreç daha çetrefilli oluyor.

Bir de 30’dan sonra insanın kendi alanı oturuyor…Keyifleri, düzeni, sabah rutini, akşam sakinliği, huzur beklentisi. Yeni biri girince bütün bunlar değişecek mi diye düşünüyorsun.