Annemden Nefret Ediyorum Nasıl Düzeltirim Bunu?

Ama bu beni etkilemiyor üzülmüyorum

Bakamıyorum maalesef şu an aile evindeyim memut sınavına hazırlanıyorum daha iyi bir hayatım olsun garanti işim olsun diye

Çünkü benim hayatta kimsem yok bir gün beni işten çıkarsalar bana bakıcak kimse yok

İnşallah

Knk memur olup gitmek istiyorum keşke diyorum iki senelik bölüm okusaydım benim hatam

Evet de çocuğuma kimse seni sevmiyor baban da sevmiyor demem yani

Bende üzülüyorum işte çocukken yaşadıklarıma aşamıyorum bunu ve nefret ediyorum sonra annemden

Hala sen beni çok yordun aşırı edepsizsin falan diyor ben hakkımı savunuyorum kendimi anlatıyorum terbiyesiz diyor bana

Hala o zamab sende kavga et çocuğun sana düşman olsun sen çocuğuna düşman ol yani 8-9 yaşındaki bir çocuğa böyle ağır sözler söylenmez şu an söylüyor ama üzülmüyorum ama o zaman çok üzülmüştüm ve hâlâ hatırlıyorum hiç unutmadım her kavga ettiğimizde annemle aklıma geliyor artık ne kadar çok üzüldüysem tramva kaldı sanırım

Evet ben anlatıyorum diyorum sen böyle yaptın şöyle yaptın asla üzülmüyor tam tersi ohhh iyi yapmışım sende adam olsaydın sen adam olmazsın diyor kardeşimi çok seviyor ama bende hayret ediyorum hastalığından dolayı ilgileniyor tek derdi yıllardır üvey babam hala onun sorunları anlatıyor bana sanki hayatı ondan ibaret diyorum ki boş ver sürekli onun sosyal medyadını kontrol ediyor ben küçükken de arabayla takip ediyordu yani böyle inşallah bu sene sınavı kazanırım memur olurum başka şansım yok çünkü

Param yok

Devletde çok ilgilenmiyorlar ya ayrıca hastane de çok uzak bize yolla gidip gelirken zaman kaybederim