Sadece benim babam mı böyle?

18 yaşımdan beri babam bana maddi olarak hiçbir destek olmuyor. Şu anda 21 yaşındayım ve bana sürekli “Artık 18’i geçtin, sana bakmak zorunda değilim” diyor. Küçüklüğümden beri onun para harcamasını istemediğim için öğretmenlerin istediği kitapları aldırmadım, mezuniyete katılmadım, etkinliklere gitmedim. Okulda harçlığım bitmesin diye yemek bile yemediğim zamanlar oldu. Bunları hep onu düşünerek yaptım, onu zor durumda bırakmak istemedim. Sınav zamanda sürekli senden hiçbir halt olmaz dediği için test kitabı bile almadı bende bir süre sonra isteyemedim.

Ama karşılığında ne maddi ne de manevi destek gördüm. Aksine, sürekli aşağılanıp azarlanıp durdum. Üniversitede kredi bursunu almaya başladıktan sonra bana daha da kızmaya başladı. Kartı kendisine vermemi istiyor, hatta “Sen zaten bir işe giremezsin, o borç bana kalacak” diyor. Halbuki ben ne olursa olsun o borcu kendim ödeyeceğim zaten.

Evde bir kedimiz vardı, daha önce onun masraflarında çok az da olsa destek oluyordu. Fakat bursu almaya başladıktan sonra kedinin tüm masrafları da bana kaldı. Benim için sorun değil, çünkü kedim hayata tutunmamı sağlayan tek şey. Ama yine de bana sürekli “Parayı çok harcıyorsun, ya da kediye harcıyorsun” diyerek kızıyor. Zaten verilen burs sadece 3 bin TL, bu ekonomik koşullarda onunla ne kadar şey alınabilir ki?

Asıl sorun paradan çok, hiçbir şekilde destek olmaması. Kardeşim ne isterse alıyor kulaklık, makyaj malzemesi, bakım ürünleri… Ben onun yaşındayken hiçbir istediğim alınmamıştı.

Şu anda alışverişe gittiğimizde bir şey beğendiğimde bana “Sen al” derken, kardeşime sırf bana inat olsun diye birşeyler alır. Diğer arkadaşlarım da 18 yaşını geçti ama onların babaları maddi olarak destek olmaya devam ediyor hep anlattıklarında üzülüyorum çünkü benim çok zor şartlar altında aldığım birşeyi onlar kolayca alıyor.

Sadece benim babam mı böyle?
Cevapla