Arkadaşım yok yok?

25 yaşındayım, 1 tane çok samimi arkadaşım var görüştüğüm. 2 tane falan da uzakta oturan var ama görüşemiyoruz öyle olunca çok nadiren konuşuyoruz. Ben iyi biriyim ve sevilmediğimi hissediyorum. Lisede sınıftaki herkesle iyiydim neredeyse, konuşurdum sohbet falan. Ama hepsiyle koptum kimseyle görüşmüyorum. Yazsam yine iyi davranırlar belki ama görüşelim diyen olmaz. Liseden bi kızla 2-3 defa görüştük topluca şimdi ufak bi tartışma oldu koptuk. Ben sevilmediğimi yeterince değer verilmediğimi düşünüyorum. Kendimi çok kötü ve yalnız hissediyorum. Ben iyi biriyim iyi davranıyorum ama niyeyse yeterince sevilmiyorum. Sorun bende mi diye düşünmeden edemiyorum. Belki de sevilecek biri değilim.. liseden başka yakın arkadaşım vardı aşırı yakındık mesaj atmayı aramayı sormayı bıraktı diye ben de bıraktım başta hep ben yazarıdm sonra ben de onun gibi oldum bıraktım. Üniden desen 3 yakın arkadaşım vardı üni bitti şimdi kimse arayıp sormuyor mesaj bile atmıyor. Gerçekten çok kötü hissediyorum. 1 tane arkadaşım var sürekli onunla görüşüyorum utanıyorum artık senin başka arkadaşın yok mu dicek mi diye, gerçi o da benden başkasıyla görüşmüyor ama

Güncellemeler
9 ay
Sanırım bu sevilmeme duygusu küçüklüğümden beri var. Ortaokuldaki o kız grubunun arasına girmekte zorlanırdım. Uzakta durur kenarda oturur dinlerdim. Hayatım boyunca hep o sosyal çok konuşan kişilere gıcık oldum ama içten içte kıskandım. Keske ben de sosyal olsaydım. Belki de yetişme şeklimden dolayı, küçükken babam annemle hep kavga ederdi şiddet de vardı, acaba bu beni çocukluktan pısırıklaştırdı mı diye düşünüyorum. Derinlerde var bi şey.
Arkadaşım yok yok?
Cevapla