İnsanlar neden şeriat/İslam hukuku ister?

Şeriatın iyi olduğunu söylüyorsunuz ama gerçekten merak ediyorum, hangi yönüyle iyi? Dinden çıkan bir insanı sadece inancını terk etti diye öldürmeyi emretmesi mi iyi? Yoksa farklı inançlara sahip insanlara yaşama hakkı tanımaması mı? Kadını ikinci sınıf insan olarak gören uygulamaları mı savunuyorsunuz? Peki ya İslam’ı yaymak adına cihat adı altında patlatılan bombalar, yok edilen hayatlar, terörle iç içe geçmiş bir din anlayışı mı size göre iyi olan? Gerçekten vicdan sahibi bir insan bütün bunları 'iyilik' diye nitelendirebilir mi?

Ne zaman biri İslam’ın kendi kaynaklarına dayanarak dile getirilmiş gerçeklerinden bahsetse hemen ‘Ama bu gerçek İslam değil’ diyerek sıyrılmaya çalışıyorsunuz. Sormazlar mı adama: Sen hayatında bir kere Kur’an’ı baştan sona Türkçe okudun mu? Okuduysan da anlamaya çalıştın mı? Bahsettiğim hükümler – dinden dönenin öldürülmesi, cihat emri, şeriatın keskin yaptırımları – hepsi bizzat Kur’an, hadis ve fıkıh kitaplarında açıkça yazıyor. Bunlar uydurma değil, mezhep fark etmeksizin İslam dünyasında asırlardır kabul gören temel kurallar. Bugün neredeyse tüm İslam ülkelerinde bu zihniyetin izlerini görmüyor musunuz? İşinize gelmeyince ‘Gerçek İslam bu değil’ demekle bu kurallardan kaçamazsınız. Bal gibi de gerçek İslam bu Şeriat dediğiniz şey pamuk şekeri değil; onun özü, bu hükümlerde gizli

Hayır, mesele insanların yanlış yorumlaması falan değil. Şeriat dediğiniz sistemin ne olduğunu anlamak için insanların ne yaptığına değil, bizzat İslam'ın temel kaynaklarına – yani Kur’an’a, sahih hadislere ve İslam fıkıh kitaplarına – bakarım. Ve bu kaynaklarda ne yazıyor? Dinden dönen öldürülür, zina eden recmedilir, hırsızın eli kesilir, kadının şahitliği erkeğin yarısıdır, cihat farzdır. Bunlar birilerinin uydurması mı? Hayır! Bizzat Kur’an’da, Buhari’de, Müslim’de, Hanefi, Şafii, Maliki ve Hanbeli fıkıh kitaplarında açık açık yazıyor.

Dolayısıyla insanlar yanlış yorumladığı için değil, kaynaklar zaten bu olduğu için şeriat dediğiniz şey budur. Bu kurallar uygulanınca, ‘Ama bu İslam değil’ diyerek işin içinden sıyrılamazsınız. İnsanlar bu hükümleri uyguluyor çünkü İslam'ın klasik yorumları bunları emrediyor. Bunu görmek için Suudi Arabistan’a, İran’a, Afganistan’a, Pakistan’a, hatta 20. yüzyıldaki Osmanlı uygulamalarına bile bakmak yeterlidir. Tüm bu coğrafyalar aynı kaynaktan besleniyor.

Yani mesele bireylerin şeriatı yanlış anlaması değil; sizin, şeriatın gerçekte ne olduğunu görmekten kaçmanızdır. Gerçek şeriat sizin hayal ettiğiniz ‘modern, özgürlükçü, yumuşak başlı’ bir şey değil. O yüzden lütfen gerçeklerle yüzleşin: Biz şeriatı, uygulayanlardan değil; doğrudan kaynağından okuduk. Bal gibi de bu hükümler şeriatın özüdür

İşte klasik kaçış cümleleri… ‘İslam’da zorlama yok’, ‘İslam barış dinidir’, ‘Ebu Cehil’e bile bir şey yapmadı’ gibi sloganvari sözlerle asıl metinlerin üzeri örtülmeye çalışılıyor. Peki gerçek ne? Gerçek şu: ‘Zorlama yok’ dediğiniz din, dinden dönenin öldürülmesini emrediyor (Buhari, 6922: 'Kim dinini değiştirirse onu öldürün') ve bu sadece bir hadis değil, asırlardır dört büyük mezhebin ortak fıkhi hükmü. Bu mudur zorlama olmaması?

Ebu Cehil örneğine gelince… O örnek, İslam’ın Mekke dönemiyle ilgilidir; güçsüz, siyasi otoritesi olmayan bir toplulukken takınılan tavırdır. Ama Medine dönemine geçince ne oldu? Güç ele geçince Kur’an’da savaş ayetleri peş peşe inmeye başladı. Tevbe Suresi 5. ayet açıkça şunu söylüyor: “Haram aylar çıkınca müşrikleri bulduğunuz yerde öldürün...” Bu sadece savunma değil, aktif bir saldırıdır. Hadi bunu görmezden gel, 29. ayete bak: “Kendilerine kitap verilenlerden, Allah’a ve ahiret gününe inanmayan, Allah’ın ve Resulünün haram kıldığını haram saymayan, hak dini din edinmeyen kimselerle cizye verene kadar savaşın.”

Bu ayet mi barış dini söylemine uyuyor?

Senin ‘İslam’da terör yok’ dediğin noktada, peygamberin bizzat Nadr bin Haris, Kab bin Eşref gibi kişilerin hiciv şiiri yazdığı için infaz edilmesini emrettiğini görüyoruz (İbn Hişam, Siyer). Hayber Savaşı'nda kadın ve çocukların dahi esir alınıp ganimet yapıldığını, cariyelerin köleleştirildiğini görmüyor musun?

Şunu da ekleyeyim: ‘İslam’da bomba yok’ demek işin kolayına kaçmak. Evet, bomba 7. yüzyılda yoktu ama saldırı, suikast, toplu infaz, kelle uçurma, ganimet alma, köleleştirme vardı. Bugünkü cihatçı örgütler tam da bu klasik İslam uygulamalarını model alarak hareket ediyor. Bu grupların sapkınlığını inkâr etmiyoruz ama sapkınlıklarının temelini aldıkları kaynakları da görmezden gelemeyiz.

Yani mesele Ebu Cehil’e dokunulup dokunulmaması değil; mesele şu: Güç varken ne yapıldı? Kur’an ve hadislerde neler yazıyor? Fıkıh kitapları ne diyor? Bunlara bakınca görüyoruz ki, İslam tarihinde zorlama da var, öldürme de var, terör eylemine temel oluşturabilecek metinler de var. Gerçeklerle yüzleşmekten kaçmak, onları ortadan kaldırmaz.

Ne güzel savunma o zaman dinden dönmesin. iyi ki laiklik var

Reisine söyle o zaman yasayı değiştirsin bununla ilgili
Evet doğru hem şeriat isteyin hem dindar olup mafya babası olan bir sürü kişi dışarıda haklısın

Şeriatın iyi olduğunu söylüyorsunuz ama merak ediyorum, ne kısmı iyi? Dinden çıkanları öldürmek mi, yoksa İslam’ı yaymak adına sağı solu bombalamak mı?