44 yaşındayim. Dul ve çocuklu olmak günah mı?

Ya neden benimle kimse konuşmasın ki. Ben yaşına uygun birilerini ariiyorum. Çocuklu dul hanım olur vb. Kısmet olmuyor sadece. Neden çocuğum yok diyeyim. Çocuklu bir kadında kendi cocuklarina bakmakla mükellef diye yalnız mi kalmalı. Onunla kimse konuşmalı mi. Çocuklu dul olur. Geliri olur. Benimde gelirim var. O zaman çocuklu dul hanımlarla da kimse konuşmasın.. konuşmaz yani. Sende ilerde çocuklu dul olursan kimse konusmasin mi? Bir şekilde çocuklu dulada çocuklu dul adam harici bakmaz ki.

Tabiki mutlaka öyle. Şu anda çok şükür boşanmış olmaktan mutluyum. Sorunlu bir evlilikte ısrarcı olmaktan çok daha iyidir boşanmış olmak. Ben bunu yaşayarak öğrendim. Ama 14 yıllık bir alışkanlık.. insan yanına yine bir yoldaş istiyor bir şekilde.

Ya asla öyle bir hatada yapmiyorum. Bir saygısızligim.. aşırı ileri gitmek vb. asls olmaz. Olmuyor yani.

Aslında kendini ifade edebilme yeteneğimde hayli iyidir. Yaşanmisligim. Deneyimlerim..

Çok kişi yazar bana.. ilişkileri ilgili fikir ister. Destek ister. Her kese çare olurum. Bir kendime ilaç olamıyorum :)

Ama onlar iliskileri ile ilgili akıl fikir alıp gidiyorlar. İşlerini görüp. Yaşam koçu gibi kullaniyorlar beni. Ücretsiz aile danışmanı gibi sanki. Ben kaliteli arkadaşlık istiyorum. Bir kişi olsun. Hep olsun. Her şeyim olsun arzusundayim.

Bu şekilde dahi olsa anlaşılmış olmak güzel. Ne diyim. Teşekkür ederim.

Kesinlikle böyle. Boşanmış olan konum ve cocuklarim günahım oldu resmen. Kimse bir taniyayim. Belki frekansimiz tutar demiyor.

Ya asla öyle bir hatada yapmiyorum. Kaba biri asla değilimdir. Bir saygısızligim.. aşırı ileri gitmek vb. asls olmaz. Olmuyor yani. Bilakis.. gayet konuşkan.. karşımdaki insanı anlamaya çalışmayı ve kendi mi anlatmaya çalışmayı seven hoş sohbet biriyimdir.

Ya her yerde ariyorum. Yakın illerde oldugumuz taktirde... sosyal medyada tanismakta bir sorun görmüyorum. Ama kısmet olmuyor nedense. Yani aramak derken.. öyle alıcılarım açık diyelim.

Ama kendini tanıtırken bu ayrıntıları saklamak sizce dürüstçe olur mu? Bir kaç ay gizlesem mesela.. sonra söylesem.. bana alışmış ve bağlanmis olacak.. yazık olmayacak mı.. bir temiz yüreğin duygulari ile nasıl oynarım. Yani dediğim gibi kendinj yeni tabitirken.. bunkmlar.. söylememin uygun oldugu.. karşı tarafın bilmesinin ilk etapta bilmesinin uygun oldugu ve merak ettiği ayrıntılar olmaz mı. Ne kadar sonra söylemeliyim mesela bu ayrintilari.. ya da ilk önce yalan soyleyip (ki muhtemelen ilk tanırken soracak,) bir müddet sonra mi doğruyu söylemeliyim?

Haklısın.. işte bunu yapmıyorum.. ama.. bunu soruncada.. ki mutlaka geç olmadan soracak.. yani bir kaç gün sonra sorsa... elbette dürüst olacak ve soyleyecegim.. bu durumda bir kaç gün sonra devam etmek istediğini söyleyecek. Bu durumda değişen ne olacak mesela. Ben belkide 3-5 gün sonra.. belkide 1 hafta sonra bu gerçeği sorup öğrendiginde gidecek birine zaman ayiripm. onu tanımaya.. kendimi tanıtmaya çalışarak.. zaman ayırmış olacağım. Onada.. banada yazık olmayacakmi mesela.

Bir daha böyle yapayım. Dediginiz gibi. Bakalım ne olacak.

Bu bakış açısını hiç gelistirmeyi basaramadim. Teşekkür ederim. Ama yaşim degilde.. dul ve çocuklu olmam hep sorun olunca.. bu bende.. hee.. evet.. bu gerçekten bir sorunmuş tabusu oluşturdu. Ve kendimi tanitirken.. bunları ön planda söylemek zorunda hisettim. Ama yani birine gonlunuzde biri var mı diye soruyorum. Evet veya hayır diyor mesela. Oda karşılık sorunca.. o zaman bisandigimi söylemem lazım gelmezmi. Çocuğum var mı diye sorar. Devamında.. birini tanırken.. zaten ilk bir kaç görüşmede bu sorularla zaten muhattap kalıyorum ben anlatmamis olsamda. Yani onlar daha sormadan zaten. ben (haberin olsun.. ben dul ve cocukluyum) demiyorum zaten. Ama bundan sonra bu bakış açın aklımda olacak. Daha mantikli ilerleyecegim. Teşekkürler destek için.

Çok teşekkür ediyorum. Bakış açınız müthiş :)

Ben senin yaşındaki bir kız gelsin konuşsun demiyorum Yaşıma uygun.. belki bosanmis.. çocuklu birileri demek istedim. Sence neden konuşmasın. Ayrıca 44 yaşıyla biriyle sence neden kimse konuşmasın mesela? Konuşmalı? Tamam.. benim yaş grubunda.. senin yaş grubunmla bişey laylasamaz. Ama yasima emsal hanmilar.. sence benin ile neden konuşmasın?

Evet.. elbette öyle. Kısmet.. Ama inanın erkek ruhu olarak.. bir kadının hayatında ben varım diye.. kendisini iyi hissedebildiğine şahit olma duygusunu yaşamayı bile özledim diyebilirim.

Yani keşke o sorunu bulabilmiş olsaydım. Ne mutlu olurdum.

Yok o kadar çirkin olmayayım. Bir hanım arkadaşım olsun isterim diyeyim. Şartlarımız uygunsa ya da şartlarımızı uygun gorurse.. şahsiyetimi.. uyumumuzu beğenirse.. duygusala yürümek tabiki isterim.

Maddi durumu ve mal varlığını mesleği önemseyen biri ile yapamam ama söyleyeyim. 1 sene önce emekli oldum. Eyt den faydalanarak. Emelkli olan ilk yaş grubunda idim. Calismaya engel bir durumun yok. Tekrar çalışıp gelirmi artirabilirim. Kendi evim var. Kiracı var şu anda. Kira aliyorum ilave olarak. Ailemle yaşıyorum şu an. Kısa hikaye böyle.

Evet.